"Moja droga"

Wszyscy jesteśmy w życiowej drodze, i różnie sobie o niej myślimy, w zależności od chwili, spełniania się naszych pragnień, zbiegów okoliczności, sytuacji życiowej, wieku, pozycji społecznej... . Pragniemy na swojej drodze "zdrowia, szczęścia, pomyślności, spełnienia marzeń, dostatku materialnego", i tego sobie życzymy przy każdej nadarzającej się okazji. Mamy wizję własnej szczęśliwej drogi, bo tylko taka nas interesuje.
Wiele do myślenia daje notatka Ryszarda Kapuścińskiego w "Lapidarium II': 
"O każdej drodze lubię myśleć, ze jest ona drogą bez końca, że biegnie dookoła świata. A wzięło się to stąd, że z mojego Pińska można było łódką dotrzeć do wszystkich oceanów. Wyruszając z małego drewnianego Pińska, można opłynąć cały świat."
Wszyscy wyruszamy w drogę z "jakiegoś Pińska", mamy nieograniczone szanse na "opłynięcie świata" według własnego tematu, pomysłu, z wykorzystaniem własnych sposobów na to. I tylko od nas zależy, na ile dobrze sobie własną drogę przemyślimy, na ile się zaangażujemy i będziemy zdeterminowani, by drogę przebyć i w podróży się zrealizować.

"Życie jest drogą - ujęcie metaforyczne"

 Tworzenie dobrych metafor polega na dostrzeganiu podobieństw w rzeczach niepodobnych i jest ściśle związane z postrzeganiem świata. Pojmowanie życia jako drogi - wydzielonego pasa, po którym można się poruszać, jest sensowne. Metafora (przenośnia) to językowy środek stylistyczny, w którym obce znaczeniowo wyrazy są ze sobą składniowo zestawione i tworzą związek frazeologiczny o innym znaczeniu niż dosłowny sens wyrazów. Dzisiejszy wpis jest zestawieniem popularnych przenośni związanych z "motywem drogi". Warto je przemyśleć i uzupełnić o inne, często używane - i - według nas - trafne: 

•  droga do prawdy
• długa droga do mądrości
• droga życiowa
• droga do celu
• droga wyboista
• droga donikąd
• droga do zatracenia
• droga prosta
• droga krzyżowa
• droga bez powrotu
• droga do serca mężczyzny
• droga ludzi wolnych
• droga utarta
• droga daleka
• droga do bogactwa
• droga bezpieczna
• droga prawna
• droga do sukcesu
• droga do szczęścia
• droga okrężna
• droga najkrótsza
• droga przebyta
• komu w drogę, temu czas

Życie jest nieustannym byciem w drodze i nieustannym poznawaniem siebie i otoczenia. Celem każdego ludzkiego życia jest spełnienie, zapewnienie szczęścia sobie i bliskim, rozwój własnych umiejętności, poszukiwanie wewnętrznej harmonii, budowanie własnego świata. Wszyscy więc jesteśmy w drodze i realizujemy (świadomie lub mniej świadomie) życiowe cele.                                                       

" Śpiewające wiosenne świty"

Warto przełamać się, i przynajmniej raz wiosną wstać z łóżka o świcie, wyjść na dwór, i - milczeć, patrzeć, słuchać... . Wiosna jest czasem ptasich zalotów, lęgów, opiekowania się młodymi. Wiosna to wizualnie najpiękniejsza pora roku. Cała przyroda ożywa po zimie. Wyjście na podwórko będzie więc dobrą okazją do oglądania uroków budzącej się po nocy przyrody, słuchania kwilenia ptaków, poczucia zapachu porannego powietrza, uruchomienia własnej wrażliwości i wyobraźni... . Myślimy wizualnie, słuchowo, przestrzennie, ruchowo oraz na inne sposoby. Myśleniu  na ogół towarzyszą różnorodne emocje. Te poranne na pewno będą niepowtarzalne. 

Julia Hartwig "Przed świtem"

Dla kogo się tak trudzą
do czego nawołują tak uparcie
wciąż i wciąż powtarzając tę samą melodię
ten sam skromny motyw
wyśpiewywany z królewskim zapałem
Co na tym asfaltowym przedmieściu
wprawiać je może w taką radość
w takie rozmodlenie kiedy jeszcze ciemno
i ani jedna jaśniejsza smuga na niebie
nie zdradza nadejścia świtu
Ach one wiedzą że gdzieś daleko
ale przecież nie tak daleko
by tego nie przeczuwały
są rozłożyste drzewa wiązów
i gęstwina lekkiej zieleni pełna ruchu
i bratnich świergotów
że są ogrody które stojąc na palcach
wypatrują korowodu wiosny
Czują przyśpieszony oddech bzów
i dziecinny płacz hiacyntów pod oknami
O ptaki radosne i zawodzące
dlaczego zbudziłyście mnie wśród nadziei
a teraz słucham was z rozpaczą
i nie umiem odpowiedzieć na wasz śpiew
tylko nasłuchuję leżąc w ciemności nieporuszona

"Chcę, lubię, muszę pracować?"

Czasem zastanawiamy się, ale częściej nie, nad tym, jaki jest nasz stosunek do pracy. Jest ona naszym obowiązkiem, potrzebą, powołaniem, koniecznością? Lubimy pracować, czy moglibyśmy  bez pracy świetnie funkcjonować? Jakie prace lubimy wykonywać, a które musimy, z racji zatrudnienia czy życiowych konieczności? Czy nasz wyuczony zawód jest naszym spełnieniem? A może są prace, które lubimy wykonywać poza pracą zarobkową, i są dla nas relaksem, dają nam wiele satysfakcji? Chyba warto się w tej kwestii zdefiniować. W każdej sprawie dobrze jest dużo o sobie wiedzieć. Pomocnym może okazać się wiersz Ludwika Jerzego Kerna "Piotruś i powietrze", należy go przemyśleć:

Był pewien chłopiec w różowym swetrze,
którego raz zapytano:
- Czym chciałbyś zostać, Piotrusiu?
- Powietrzem!
- Dlaczego powietrzem?
- Ano,
Dlatego tylko, proszę mamusi,
że ono nic robić nie musi.
Pobladła biedna mama z wrażenia,
- Ot, los, mieć syna lenia.
Wieczorem poszedł Piotruś do łóżka,
mamusia światło zgasiła
i zasnął Piotruś, a Dobra Wróżka
w powietrze go zamieniła.
I nagle patrzcie, co to się dzieje?
Piotruś po świecie wieje.
W miastach uderza o domów mury,
w górze na niebie rozpędza chmury.
Na morzu białe spostrzega żagle,
więc mocno dmucha w te żagle nagle.
Na szosach siwe podnosi kurze,
organizuje trzy groźne burze,
porusza liście na wszystkich drzewach,
we wszystkich ptasich gardziołkach śpiewa.
Jest jednocześnie we wszystkich stronach,
w samochodowych siedzi oponach,
wierci się kręci, tańczy jak fryga,
aeroplany na sobie dźwiga.
I - to już największa heca -
dmucha jak wariat we wszystkich piecach...
Rano, gdy zbudził się, przetarł oczy
i rzekł:
- Zmęczyłem się bardzo w nocy.
Nie przypuszczałem, proszę mamusi,
że tak powietrze pracować musi...

"Wielkanocne refleksje"

Święta Wielkanocne tuż, tuż. Może warto zastanowić się nad sensem Świąt i świętowania i pomyśleć co zrobić, jak się zachować, żeby nadać świętowaniu także "ludzki wymiar". Bardzo wymowny jest, w moim odczuciu, wiersz Marii Konopnickiej "Dzielenie się święconym jajkiem":

Zadzwoniły już dzwony,
dzień nastał wesoły.
Pod święconym pieczywem
uginają się stoły.

Leży jajko święcone
malowane farbami -
Kto też dzisiaj tym jajkiem
będzie dzielił się z nami?

A więc ojciec i matka -
oni pierwsi najpewniej,
potem bracia i siostry,
i sąsiedzi i krewni.

Potem... nie wiem kto dalej,
a odgadnąć to sztuka,
może jakiś gość z drogi
do drzwi chaty zapuka?

Może dziadziuś zgrzybiały,
co się modli w kościele?
To się także tym jajkiem
z biednym dziadkiem podzielę.

Czytelnikom bloga życzę, aby Święta Wielkanocne rozbudziły w ich sercach kwitnącą wiosnę, a wraz z nią nadzieję i radość. Dostrzegajmy i budujmy każdego dnia - w nas i wokół nas - dobro i piękno!

"O pracy można myśleć różnie"

Każdy ma inne doświadczenia w pracy i z pracą, dlatego o niej myśli inaczej. Na pewno nasz obraz pracy ubogacą i (może) uporządkują przytoczone wypowiedzi i przysłowia:

"... ludzie w różny sposób zdążają do celu, jaki każdy ma przed sobą, to jest do sławy i bogactwa; jeden oględnie, inny gwałtownie, jeden przemocą, inny podstępem, jeden cierpliwie, inny niecierpliwie - a każdy tymi różnymi sposobami może tam dojść". (Henryk Sienkiewicz)

"Aby tworzyć wielkość, człowiek musi tworzyć, a nie odtwarzać". (Antoine de Saint-Exupery)

Bez pracy nie ma kołaczy. (przysłowie polskie)

Chęć, to połowa wykonanego dzieła. (przysłowie gruzińskie)

Gdzie praca i pilność na straży, tam się bieda wejść nie waży. (przysłowie polskie)

Żadna praca nie hańbi.

Myślenie to najcięższa praca i dlatego nie cieszy się popularnością.

Tylko praca jest gwarancją świeżości uczuć i sił człowieka.

Talent jest jak kawałek szlachetnego, ale surowego metalu; dopiero silna praca go obrobi i wartość mu wielką nadaje.

Praca uodparnia na ból.

Ej, ty praco, twarda praco, zmyślili cię nie wiem na co. (Maria Konopnicka)

Idealna bezczynność sprawia przyjemność tylko wtedy, kiedy ma się bardzo dużo roboty. (przysłowie francuskie)

 Krążące spostrzeżenia, powiedzenia czy przysłowia akcentują jakiś ważny czynnik tematu "praca".  Warto przyswoić sobie te, które odpowiadają naszym osobistym obserwacjom.

"Sukcesy zawodowe, kariera zawodowa?"

Rozwój zawodowy - marzenie każdego pracownika, każdego z nas. Wiemy doskonale, że rozwój zawodowy daje nam poczucie sensu istnienia i możliwość spełniania się naszych życiowych wizji i marzeń. Uskrzydla, dodaje pewności siebie, zachęca do pracy nad sobą, otwiera nas na twórczość i poszukiwanie czegoś nowego, doskonalszego. A jeszcze - co najważniejsze -  otwiera drogę do zawodowych sukcesów i zawodowej kariery. Zawodowe sukcesy są efektem osiąganych wyników w pracy i potwierdzeniem bycia dobrym w wykonywanym zawodzie. To one umożliwiają zawodowe awanse, a te są przechodzeniem na wyższe szczeble w hierarchii zawodowej, a więc osiąganiem wyższych grup zaszeregowania osobistego, i - tym samym, zwiększaniem stopnia odpowiedzialności za wykonywaną pracę i losy zakładu pracy, i - co ważne - wiążą się, na ogół zawsze, z lepszymi finansowymi gratyfikacjami. Na zawodowe sukcesy składają się: wiedza (stopień świadomości działania), umiejętności (gotowość do świadomego działania połączona z wiedzą i możliwością dostosowania się do potrzeb i warunków), nawyki (czynności automatyczne na bazie wiedzy i świadomego działania), sprawność działania (szybkie i dobre wykonywanie czynności), przyzwyczajenia (nawyki z dodatkiem zaangażowania emocjonalnego), mistrzostwo (doskonała znajomość swojego fachu umożliwiająca wynajdywanie trudności, usprawnianie rozwiązań, wprowadzanie innowacji, rozwijanie zawodowej twórczości). Do tego wszystkiego trzeba jeszcze dorzucić: zdolności, chęć do pracy, aspiracje zawodowe, umiejętność współpracy z ludźmi, i... szczęście szeroko rozumiane. W obecnych czasach, w dobie szalonego postępu naukowo-technicznego i intelektualizacji ludzkiego działania, wszystkie czynniki zawodowego sukcesu grają znacząca rolę, i każdy z nich z osobna musimy analizować i brać pod uwagę. Sukcesy zawodowe można odnosić we wszystkich zawodach. Łączą się one z dochodzeniem do mistrzostwa w zawodzie, a tym samym stawaniem się człowiekiem-wzorem w zawodzie. Czym więc jest zawodowa kariera? Na pewno zawodowa kariera to historia naszego zatrudnienia, obejmująca zajmowane stanowiska, funkcje, zdobyte umiejętności i kompetencje, osiągnięcia i sukcesy, dowody uznania i popularności. To opowieść o nas, o naszej aktywności i tożsamości. Przeanalizujmy więc naszą zawodową karierę i poszukajmy w niej powodów do zadowolenia i szczęścia. Warto to we własnej świadomości odnotować. Realistyczna wiedza o sobie stanowi fundament w budowaniu własnego rozwoju i szczęścia.