"Mieć świadomość, że światło jest nośnikiem emocji"

Jerzy Górnicki "Światło"

Noc ma wymiar strachu,
czarnych myśli i snów proroczych.
Krzyk Muncha gasi świece,
rozlewa się w ciemności.
Światło jak skalpel rozcina skórę,
okrzyk życia wyznacza
czwarty wymiar samotności.
Gdzieś, daleko za horyzontem,
słoneczniki Vincenta łapią słońce.
Jego szaleństwo jest kolorowe,
pełne świateł łamiących kształty
rzeczywistości szarej i brudnej.
Na szczytach gór zwrócone w gwiazdy
teleskopy szukają śladów życia,
umierający patrzą zawsze w niebo
z tą samą nadzieją od wieków.

Emocje są efektem poruszenia naszego umysłu przez jakiś czynnik/czynniki. Czynniki te mogą być różne i emocje nimi powodowane też bywają różne. Psychologia wyróżnia podstawowe stany emocjonalne (rzadko występujące w czystym wydaniu):
- radość - pogoda ducha, ekstaza
- smutek - przygnębienie, rozpacz
- gniew - irytacja, wściekłość
- strach - niepokój, przerażenie
- wstręt - nuda, obrzydzenie
- zaufanie - akceptacja, podziw
- zaskoczenie - rozproszenie, zaskoczenie
- oczekiwanie - zainteresowanie, czujność

Pomyślmy, jaki wpływ na nasze psychiczne samopoczucie ma światło słoneczne - pierwsze, naturalne, życiodajne i najważniejsze źródło światła, oraz światło sztucznie przez człowieka "wytwarzane"?

- wpływa na poziom ważnych dla funkcjonowania organizmu hormonów. Jednym z nich jest melatonina, produkowana przez szyszynkę, a regulująca m.in. cykle snu i czuwania. Organizm wyspany i zregenerowany ma naturalną skłonność do aktywności, zadowolenia, wchodzenia w przyjazne kontakty z innymi ludźmi.

- białe światło jest mieszaniną promieni o różnych długościach fal, a każdy z nich niesie w sobie jakąś informację i funkcję terapeutyczną. I tak: czerwony - pobudza żywotność organizmu; fioletowy - uspokaja system nerwowy; granatowy - powoduje koncentrację; niebieski - zwiększa inwencję twórczą; szary - odpręża, wycisza; turkusowy - łagodzi napięcie umysłowe; zielony - relaksuje; żółty - niweluje przemęczenie i stres. Światło jest więc promieniowaniem powodującym równowagę w organizmie, a równowaga jest konieczna do występowania pozytywnych stanów emocjonalnych.

- światło słoneczne pełni rolę prozdrowotną i terapeutyczną. Promienie słoneczne budzą naturalne procesy regeneracyjne, stymulują przemianę materii, wzmacniają układ immunologiczny, poprawiają krążenie krwi. Przebywanie na słońcu, a także oddziaływanie odpowiednimi (stosownie do przypadłości) promieniami światła sztucznego, przyczynia się do utrzymania/zachowania prawidłowego funkcjonowania organizmu (chromoterapia). Zdrowie fizyczne to pierwszy powód do utrzymywania dobrego samopoczucia psychicznego, odczuwania zadowolenia i poczucia szczęścia.

-  grą świateł o odpowiednio dobranej kolorystyce można podgrzewać lub studzić ludzkie emocje. Specjaliści od światła wiedzą jakim światłem wyzwalać oczekiwane reakcje u odbiorców zdarzeń medialnych - stosują więc odpowiednie światło do określonego przekazu informacyjnego.

Wniosek: 1.bez światła nie ma życia, 2.światło bez wątpienia budzi emocje, 3. światłem można wpływać na emocje innych osób - należy mieć tego świadomość.

Myśli do przeanalizowania:
"Na każdym szczycie jest tylko światło, chłód i samotność." (Jerzy Drobik)
"Szczęście jest tylko wówczas pełne, gdy światło poranka budzi dwoje ludzi do dnia pełnego wspólnych czynów i rozmów." (Jarosław Iwaszkiewicz)
"Na krańcach zwątpienia zawsze pali się światło." (Zbigniew Jerzyna)
"Nie bój się cieni, one świadczą o tym, że gdzieś znajduje się światło." (Oscar Wilde)

"Być optymistą"

Suzzi "Optymizm-Przyjaciel"

Optymizm przez ramię przerzucić
Rozpalić ognisko w deszczu
I przestać się ciągle smucić
Wychodząc naprzeciw szczęściu

Każdy przecież chce kochać
I miłość nosić w swym sercu
Lecz ona często zbyt płocha
Gaśnie jak świeczki zdmuchnięcie

Gdy świat nas rzuca niemocą
A dusza w samotności płacze
Przychodzi nam wtedy z pomocą
Optymizm nasz mega przyjaciel

Optymizm to wiara w pozytywną naturę świata i pozytywne rozwiązania podejmowanych spraw. Optymistami są na ogół ludzie, którzy mieli szczęście wyrosnąć w sprzyjającej atmosferze domu rodzinnego.

Skąd się bierze optymizm?
- z miłości rodziców - tzn. że w dzieciństwie doświadczyliśmy bezwarunkowej miłości rodzicielskiej, czyli - byliśmy akceptowani takimi, jakimi jesteśmy; byliśmy informowani przez rodziców o ich akceptacji dla nas w każdej sprawie; rodzice nie udawali przed nami kogoś innego niż w rzeczywistości byli, nie udawali też ludzi wszechwiedzących; dawali nam-dzieciom rozumną wolność, autentyczność, budowali więź z nami w każdych warunkach życiowych,

- z poczucia bezpieczeństwa - rodzice usuwali wszelkie zagrożenia, eliminowali z życia wszelką niepewność i lęk; czuwali nad naszym zdrowiem i codziennymi potrzebami,

- z realizacji potrzeby odkrywania świata - rodzice nauczyli nas czerpać radość ze zdobywania wiedzy i poznawania otoczenia za pomocą wszystkich zmysłów; zachęcali do gromadzenia doświadczeń i do odkrywania nieznanego,

- z szacunku dla siebie i innych - rodzice wpoili nam przekonanie, że życie jest najważniejsze; że trzeba sobie stawiać cele i konsekwentnie je realizować; że należy o siebie dbać, szanować swoje zdanie i swoje wartości; że szacunek dla siebie to również szacunek dla innych ludzi,

- z umiejętności zachwytu i dziwienia się - rodzice nauczyli nas, że wszystko zależy od naszego sposobu widzenia świata; że na każdym etapie życia co innego nas fascynuje i intryguje; że otwarty umysł pozwala zobaczyć wiele i cieszyć się z każdej uchwyconej chwili; że trzeba mieć twórcze pomysły i realizować je z sercem i pasją - wtedy świat nie będzie miał dla nas żadnych ograniczeń,

- z inteligencji emocjonalnej - posiedliśmy dar i zdolność rozpoznawania stanów emocjonalnych własnych i innych osób; potrafimy sobie radzić z własnymi emocjami oraz ze stanami emocjonalnymi innych ludzi,

- z wiary w dobro, piękno, miłość - wierzymy że istnieje kanon moralny i etyczny, i że przez całe życie idziemy w kierunku osiągania tych zaszczytnych ideałów.

Uważam, że z domu rodzinnego wynosimy wszystko, co ukierunkowuje nasze dalsze życie - optymistyczne widzenie świata też. Wiele rzeczy można wypracować we własnym zakresie, ale podstawowy szablon pozostaje zawsze podstawowym i niezmiennym.

Do przeanalizowania:
"Jeśli będziesz szedł przez świat w poszukiwaniu doskonałości, znajdziesz doskonałość. Jeśli będziesz poszukiwał problemów, znajdziesz problemy." (John Seymour)
"Optymizm jest wyrafinowaną postacią wiary, pesymizm wyrafinowaną postacią rozpaczy." (Erich Fromm)
"Pamiętaj, że wszystko można zacząć od nowa. Jutro jest zawsze świeże i wolne od błędów." (Lucy Maud Montgomery)

"Współbrzmieć z kolorami zimy"

Robert Francis "Błękitna zima" (tłumaczenie: Grzegorz Musiał)

Zima używa wszystkich błękitów, jakie ma.
Jeden błękit dla wody, drugi dla lodu,
Jeszcze inny dla cieni na śniegu.
Niebo czyste, a zachmurzone to dwa -
Każdy inny. I wzgórz rząd za rzędem
Z różnej odległości różnie błękitnieje.
Znacie dwu-błękitne upierzenie sikorki modraszki czy zimorodka?
Wyraźnieje bez liści, pod brak zielonego tła.
I Syriusz to gwiazda zimobłękitnozielona.

Biel śniegu i błękit nieba to kolory zimy. Stanowią piękne, naturalne, fotograficzne tło. Co wiemy o tych kolorach? Jak je odbieramy, rozumiemy?

Kolor biały - bliski absolutu - jest połączeniem wszystkich barw - białe światło rozszczepia się na kolory.
Kojarzy się z:
- chłodem i dystansem,
- czystością i niewinnością,
- naturalnością,
- pomyślnością i dobrobytem,
- elegancją, powagą,
- ze stanem idealnym, idealnością i perfekcjonizmem,
- symbolizuje wiedzę, proces uczenia się, nowy początek (mówi się "zaczynam z czystą kartą").
Wszechobecna biel sprawia wrażenie przestrzenności i optycznie przestrzeń powiększa. Rozległa przestrzeń daje dużo swobody, wolności, miejsca. Jest jak czysta tablica, na której można zapisywać dokonania, sukcesy, porażki, historie.
To kolor ludzi odważnych, bezkompromisowych, nienagannych. Odbija najwięcej promieni słonecznych ze wszystkich barw. Neutralizuje negatywne emocje i poprawia samopoczucie.

Kolor niebieski jest najzimniejszym z wszystkich kolorów. Kojarzy się z otwartą przestrzenią, wodą, morzem, niebem. Oznacza: pokój, spokój, higienę, świeżość, czystość, chłód. Symbolizuje otwartość, zaufanie, bezpieczeństwo, innowacyjność, intuicję, kreatywność. Uspokaja, budzi zaufanie.
Jest kolorem ludzi, którzy chcą zdobyć dobrą sławę i pozostawić po sobie pomnik z własnych dokonań. Regeneruje system nerwowy, działa znieczulająco na psychikę.

Opisywana kolorami białym i niebieskim zima jest przyjazna ludziom. Koi duszę, uspokaja, wycisza, daje poczucie przestrzeni, zachęca do aktywności i kontemplacji. Warto mieć tego świadomość i korzystać z pobytów w otwartej, ośnieżonej przestrzeni, na ile tylko czas na to pozwala.

Do rozważenia:
"Trudno nie lubić człowieka, który nie tylko zauważa kolory, lecz także o nich mówi." (Markus Zusak)
"Tylko, że żaden kolor nie jest raz na zawsze. Kolor to ruch, jak wszystko." (Wiesław Myśliwski)
"Wszelkie wspomnienia są złudne, bo teraźniejszość nadaje im inne barwy." (Albert Einstein)
"Życie jest w kolorze, który ma Twoja wyobraźnia." (Marek Aureliusz)

"Żyć po swojemu"

Natalia Usenko "Gwiazda"

Kiedy niebo poczernieje nad miastem,

kiedy w górę uniesiecie głowy,

każdy z was zobaczy swoją gwiazdę.

A ta gwiazda plan ma już gotowy:

poprowadzi was przez senne bezdroża,

przez równiny, przez pustynie i morza,

przez miejsca zwykłe i niezwykłe, tajemnicze.

A w końcu spełni siedem waszych życzeń!

Lecz nie wszystkie na raz.

Po kolei.

Patrzcie w niebo i nie traćcie nadziei!

Wiem, że droga czasem strasznie się dłuży,

ale nie da się przyśpieszyć wydarzeń.

Każdy z was ma własną gwiazdę w tej podróży.

Na każdego czeka siedem pięknych marzeń...

Początek Nowego Roku sprzyja marzeniom, planom, wyznaczaniu celów. Aby osiągać zadowolenie i  cieszyć się sukcesami należy:
- aktywnie działać i pamiętać, że najwięcej zależy od nas samych,
- wiedzieć, że prawdziwa motywacja pochodzi jedynie od wewnątrz, od siebie samego (zewnętrzne oddziaływania motywacyjne mogą jedynie pobudzić motywację wewnętrzną lub co najwyżej wywrzeć chwilowa presję),
- mieć cele, ale celów nie wyznaczać zbyt pochopnie,
- podążać za swoją ciekawością,
- być wytrwałym w tym, co robimy,
- używać naturalnej mocy wyobraźni,
- wyprowadzać lekcje z popełnianych błędów,
- żyć tu i teraz,
- pamiętać, że wiedza bierze się z doświadczenia,
- nie oczekiwać lepszych rezultatów w sytuacji, gdy wciąż robimy to samo i tak samo,
- mieć poczucie kierunku i sensu, bo te sprzyjają wytrzymałości psychicznej i fizycznej,
- dobrze przygotowywać się do każdej zmiany i planować zmiany krok po kroku.

Na Nowy 2019 Rok życzę wszystkim Czytelnikom bloga dużo zdrowia, szczęścia i pomyślności. No i oczywiście umiejętności życia po swojemu tzn. układania i porządkowania własnej przestrzeni życiowej w sposób przynoszący osobiste zadowolenie i rozwój. Dobrze, gdy będziemy mieć na uwadze przytoczone wyżej czynniki ułatwiające osiąganie celów i  sukcesów.

Do zapamiętania:
"Tysiącmilowa podróż zaczyna się od pierwszego kroku." (Konfucjusz)
"Zmień swoje myśli, a zmienisz swój świat." (Norman Vincent Peale)
"Jedyną drogą do tworzenia wielkich rzeczy, jest kochanie tego, co się robi." (Steve Jobs)

"Przygotować pachnące święta"

Lucyna Cieślik "Już pachnie świętami"

Sernik ozdobiony polewką
polukrowana szarlotka
ubrane stoi drzewko
w bombki łańcuchy złotka

firanki w oknie świeże
śnieg delikatnie prószy
na wigilijną wieczerzę
wyprasowane obrusy

karpiowi dobrze się wiedzie
pływa jak w oceanie
pachną w oleju śledzie
jak również te w śmietanie

kutia makowy deser
miód bakalie orzechy
rząd ustawionych krzeseł
i odpuszczone grzechy

i tak pachną już święta
niepowtarzalne jedyne
w radiu leci kolęda
czas witać Bożą Dziecinę

Charakterystyczną i nie wszystkim znaną potrawą wigilijną jest kutia. To potrawa kuchni ukraińskiej, białoruskiej, rosyjskiej, litewskiej i dawnej polskiej kuchni kresowej. Obecnie przyrządzana jest na Białostocczyźnie, Lubelszczyźnie, w przygranicznych powiatach województwa podkarpackiego, a także przez Kresowian i ich potomków w różnych częściach Polski.

Oto przepis na kutię do oswojenia i przetestowania w ramach przygotowywania jadłospisu wigilijnego. Dobrze jest znać wiele smaków bożonarodzeniowych, bo smaki także budują naszą kulturę i tożsamość.

"Kutia"
20 dkg obłuskanej pszenicy
20 dkg maku
20 dkg miodu
trochę orzechów, suszonych śliwek, rodzynek i migdałów

Pszenicę namoczyć na noc w zimnej wodzie. Następnego dnia odcedzić, zalać wrzątkiem i ugotować do miękkości (uważać, by nie rozgotować).
Mak zaparzyć i gotować przez 15 minut. Później odcedzić i przemleć lub przetrzeć przez sito 3 razy.
Bakalie namoczyć w gorącej, słodkiej wodzie i pokroić w paseczki.
Wszystkie składniki razem zmieszać, dodać miód i troszkę słodkiej śmietanki, a następnie odstawić na kilka godzin w zimne miejsce.

I jeszcze parę myśli do przemyślenia:
"Nie to, co jest pod choinką, jest najważniejsze, a to, kto jest wokół niej." (przysłowie greckie)
"Magia jest tym, czego nie wiesz." (Jonathan Carroll)
"Czasem wyczarowanie niezwykłego dnia wymaga jedynie drobnej zmiany w jego odbiorze." (Louise L. Hay)
"Świadomość, że gdzieś jest ktoś, kto mimo dzielącej odległości lub nie wyrażonych myśli wyczuwa twą obecność, przemienia tę ziemię w raj." (Johann Wolfgang von Goethe)

"Znać stare obyczaje, wierzenia i przesądy"

Artur Oppman (Or-Ot) "Wigilia"

Stara pieśni kolędowa
Święć się, święć się wieczne lata!
Zawsze żywa, zawsze nowa
I w serdeczną treść bogata!
Gdy zadzwoni nuta twoja,
Taka prosta, taka szczera,
Znieczulenia pęka zbroja
I młodością serce wzbiera!
Z tobą anioł w białej szacie
I przeczysta schodzi wiara!
Święć się, święć się w naszej chacie,
Kolędowa pieśni stara!

Nowe wyrasta zawsze ze starego - ze starych doświadczeń i praktyk, które powstały i działy się w określonym okresie, miejscu, warunkach i okolicznościach. Znajomość kultury minionego czasu i minionych pokoleń rozszerza i pogłębia nasze, współczesne rozumienie kultury.

Zbliżające się święta Bożego Narodzenia sprzyjają patrzeniu wstecz, sięganiu do własnych doświadczeń i przeżyć, przywoływaniu ludzi, wspomnień, zasłyszanych opowieści.

Oto niektóre znikające zwyczaje, wierzenia i przesądy towarzyszące Wieczerzy Wigilijnej z regionu Podkarpacia, które przyczyniały się do niezwykłości tego dnia:
- kto w Wigilię z rana zobaczy chłopa, ten będzie miał szczęście przez cały rok, a kto babę - jego szczęście będzie dziurawe;
-  jaka Wigilia, taki cały rok;
- panny poszczące w Wigilię wypraszają sobie dobrego męża;
- poranne moczenie nóg w potoku zapobiega czyrakom;
- na wieczerzę wigilijną gotuje się wszystko, co urodzi się w polu i w lesie;
- przed wieczerzą wigilijną nie należy kosztować kaszy i grochu, bo ciało pokryją krosty i strupy;
- pierogi zapewniają wszystkim dobry wygląd, odpowiednią tuszę, gładką twarzyczkę;
- przed wieczerzą wigilijną nie wolno próbować pierogów, bo ptaki wydziobią w polu zboże;
- kto rzuci łyżką kutię tak, by przykleiła się do sufitu, nie będzie narzekał w nowym roku na zły urodzaj, będzie opływał w dostatek, jak pływają uszka w barszczu;
- na początku wieczerzy trzeba zjeść ząbek czosnku, by być zdrowym przez cały rok, by nie bolały zęby, by w dziecięcych brzuchach nie gnieździły się robaki, by nikogo nie gryzły pchły;
- gdy przykleją się do talerzy opłatki umieszczone pod nimi - to znak, że w nowym roku potraw tych nie zabraknie, będzie urodzaj na składniki tych potraw;
- w czasie wieczerzy nie wolno nikomu, oprócz gospodyni, wstawać od stołu - gdy jednak ktoś się zapomni i wstanie, to znak, że śmierć w nowym roku zabierze mu kogoś bliskiego;
- świeca wigilijna musi wypalić się do końca - wcześniejsze jej zgaśnięcie oznacza zgaśnięcie czyjegoś życia;
- na pasterkę nie mogą wychodzić wszyscy domownicy - ktoś musi pozostać w domu, by nie wpuścić złych duchów.

Myślę, że ludziom interesującym się tradycją znanych jest jeszcze wiele innych przesądów, wierzeń i obyczajów. Warto byłoby powyższą wyliczankę o te, mniej znane regionalizmy uzupełnić. Mielibyśmy wtedy pełniejszy i barwniejszy obraz celebrowania tego jedynego i niepowtarzalnego dnia w roku.

Dopełnienie wypowiedzi stanowią cytaty, które należy poznać, przeanalizować i zapamiętać:
"Wszechświat pełen jest magicznych zjawisk, które czekają cierpliwie, aż nasze zmysły się wyostrzą..." (Eden Phillpotts)
"Radość wielkim jest mędrcem, bo radość stworzyła słońce i świat. Smutek niczego nie urodzi." (Kornel Makuszyński)
"Ludzie mają zbyt mało czasu, aby cokolwiek poznać. Kupują w sklepach rzeczy gotowe. A ponieważ nie ma magazynów z przyjaciółmi, więc nie mają przyjaciół." (Antoine de Saint-Exupery)

"Być życzliwym"

Agata Dziechciarczyk "Dzień życzliwości"

Życzliwym bądź dla innych
Serce innym okaż
Bądź dobry i cierpliwy
Pokaż, że Ty też kochasz

Życzliwość to cecha wspaniała
Przytulaj, pocieszaj we łzach
Daj z siebie człowieka innym
Śmiej się, śpiewaj i baw

Życzliwym bądź dla siebie
Nie oceniaj surowo
Wróci dobro do ciebie
Życzliwość odbierzesz z nagrodą

W życiu codziennym lubimy ludzi życzliwych. Chcemy się nimi otaczać, ale ta cecha charakteru nie jest ani popularna, ani powszechnie występująca w naszej, ludzkiej populacji.

Czym życzliwi zwracają na siebie uwagę?
Emanuje od nich wiara w siebie, ciepło, serdeczność, troska o bezpieczeństwo i pomyślność własną i innych ludzi. Takie zachowania są przypisane osobom rozumiejącym innych i odczuwającym ich potrzeby i pragnienia, obejmującym każdego człowieka swoim szerokim oglądem (życie osobiste, codzienne, społeczne, zawodowe, rodzinne, towarzyskie).

W czym przejawia się życzliwość?
- to cecha ludzi lubiących ludzi i działających na rzecz ich dobra, dobrostanu i dobrobytu,
- to wyraz troski o osoby bliskie i nieznajome, w zakresie koniecznym, niezbędnym, możliwym wykonawczo (chodzi o pomoc różnym osobom w samodzielnym budowaniu przez nie ich własnej rzeczywistości, ich własnej krainy szczęśliwości),
- to udzielanie wsparcia bazującego na  odpowiedzialności, dyskrecji, uprzejmości, ciepłych spojrzeniach, niewymuszonej grzeczności i dobrych słowach,
- to traktowanie innych tak, jak chcielibyśmy być sami traktowani,
- to akceptowanie innych takimi, jakimi są,
- to aktywność na rzecz innych płynąca z serca i (w żadnym przypadku) nie nastawiona na jakiekolwiek korzyści.

Jak rozwijać życzliwość?
- zachowywać pogodne nastawienie do ludzi i przywoływać uśmiech na twarz, gdy spotykamy drugiego człowieka,
- zachowywać się względem ludzi taktownie, grzecznie, miło,
- praktykować drobne gesty pomocy innym (np. przepuścić kogoś czekającego na pasach czy podnieść zakupy staruszce),
- udzielać się w organizacjach wolontariackich,
- brać udział w akcjach pomocowych organizowanych na rzecz potrzebujących lub samemu organizować taką pomoc dla ludzi w potrzebie,
- pamiętać o pomocy najbliższym w chwilach, gdy tego potrzebują lub wtedy, gdy są szczególne ku temu okazje.

Życzliwość nie jest ani rzeczą łatwą, ani jednorazową akcją, ale jest postawą, filozofią życia (najczęściej wyniesioną z domu rodzinnego), wynikającą z obserwacji życia innych ludzi, wrażliwości na los każdego człowieka i zdolności empatii (umiejętności odczuwania ludzkich marzeń, pragnień, przeżyć i trosk). Przejawia się w spontanicznym reagowaniu na ludzkie potrzeby, umiejętności obdarowywania ludzi szacunkiem, i gotowości niesienia im pomocy, gdy tylko sytuacja tego wymaga.

A oto kilka myśli do zapamiętania i codziennego stosowania:
"Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe." (przysłowie polskie)
"Życzliwość to nie jest akt - to styl życia." (Dauglas Williams)
"Życzliwość jest językiem, który głusi potrafią usłyszeć, a niewidomi zobaczyć." (Mark Twain)
"Słowo życzliwe nic nie kosztuje, a jest najpiękniejszym podarkiem." (Daphne du Maurier)