"Porządkowanie świata - grono przyjaciół"

 Agnieszka Hajec "Przyjaźń"

 

Mówisz do lustra a obok stoi człowiek

Podaj mu dłoń, zaufaj, opowiedz o sobie

O swoich uczuciach i swoich pragnieniach

A później

Wysłuchaj co on ma do powiedzenia

 

Gdy zgubi drogę podaj mu mapę

Wskaż znaki i drogowskazy

Naucz go jak mnie nauczyłeś

Że można żyć radością i warto marzyć

 

 Kogo uważam za przyjaciela?

- tego, kto mnie nigdy nie oszukał, ma godność i honor,

- tego, kto jest skromny, delikatny w sposobie bycia i nie ciekawski,

- tego, kto zna miarę słowa i waży wypowiadane słowa - by nie obrazić, nie dotknąć, nie zlekceważyć,

- tego, na którego zawsze mogę liczyć w potrzebie,

- tego, który pomaga mi stanąć w prawdzie o sobie,

- tego, który potrafi patrzeć trzeźwo na świat i ludzi,

- tego, który szanuje mnie i moją rodzinę,

- tego, który jest szczery, niezachłanny i niezaborczy.

Czy mam przyjaciół?

Tak, mam, choć niewielu, bo niewielu odpowiada  moim kryteriom. Tych, których mam, cenię za to bardzo - są ludźmi wielkiej dobroci, wielkiej wrażliwości, wielkiej uczciwości i wielkiej życiowej mądrości. Dzięki ich przymiotom mam zawsze pewność, że nie jestem sama; że w sytuacjach wątpliwych, trudnych, różnych mogę szczerze z nimi porozmawiać, uzyskać poradę, podpowiedź czy pomoc. Nie wyobrażam sobie bycia "samotnym żaglem na oceanie życia". Byłoby to dla mnie po prostu nie do wytrzymania. Nie o każdej jednak znajomej osobie mogę powiedzieć, że to jest mój przyjaciel. Według mnie przyjaciel to ktoś wyjątkowy, zaufany, rzetelny, wierny, prostolinijny, uczciwy.

Myśli do przeanalizowania:

"Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, kiedy nasze skrzydła zapominają, jak latać." (Antoine de Saint-Exupery)

"Nie ten przyjaciel, który współczuje, a ten kto pomaga." (Thomas Fuller)

"Krokodyle są proste. Próbują cię zabić i zjeść. Ludzie są trudniejsi. Czasem udają, że są twoimi przyjaciółmi." (Steve Irwin)

"Prawdziwa przyjaźń przychodzi wówczas, gdy cisza między dwojgiem ludzi nie jest męcząca." (Dave Tyson Gentry)

 

"Porządkowanie świata - świat myśli"

 Maria Polak (Maryla) "Do Ciebie biegną moje myśli"

 

Do Ciebie biegną moje myśli,

na przekór chłodom, deszczom, mgłom.

Czy to odczuwasz? Tego nie wiem.

Wiedz, jednak one z Tobą są.

 

Mają rozjaśnić to, co ciemne.

Przytulić jeśli dzień jest zły.

Życie zbyt twarde zmiękczać nieco.

Owinąć ciepłem, dodać sił. 

 

Tylko pozytywne myślenie ma sens. Ono pozwala człowiekowi iść przez życie z podniesioną głową i realizować zamierzenia, mimo przeszkód i trudności. Sprawia, że:

- mózg produkuje więcej hormonów, a one wspomagają naturalną kreatywność, czujność i uwagę,

- organizm ma łatwość zachowania równowagi psychicznej,

- mamy pozytywne nastawienie do ludzi i życia,

- utwierdzamy się w przekonaniu, że "będzie dobrze, i wszystko ułoży się dla nas pomyślnie",

- łatwiej możemy zapanować nad stresem,

- będziemy wierzyć w swoje możliwości i podejmować kolejne wyzwania,

- będziemy skutecznie poszukiwać w sobie energii potrzebnej do rozwiązywania codziennych zadań,

- będziemy mieć większą tolerancję na ból,

- nasze ciśnienie krwi będzie pozostawać w normie.

Umysł człowieka jest tak skonstruowany, że pragnie ponad wszystko sensu, porządku i poukładania. Dąży do przerobienia, zrozumienia i oswojenia rzeczywistości, ubrania jej w harmonię i przejrzyste zasady. Jeśli myślimy pozytywnie, przyciągamy pozytywne doświadczenia oraz pozytywnie myślących ludzi. Wśród osób pozytywnie myślących łatwiej o sukcesy, pomyślność, radość, zadowolenie, humor, siły fizyczne i psychiczne. Za pozytywnym myśleniem idzie zawsze rozwój - w szerokim tego słowa znaczeniu. Chciejmy więc myśleć pozytywnie i widzieć świat w pięknych barwach, a"chcieć to móc!" Efekty pozytywnego myślenia i widzenia świata są oczekiwane, pożądane, rozwojowe.

Myśli do przeanalizowania:

"Myśl jest światem sama w sobie. Stworzyć może piekło z nieba, a niebo z piekła." (Milton)

"Umysł jest jak spadochron. Nie działa, jeśli nie jest otwarty." (Frank Zappa)

"Człowiek jest wytworem swoich myśli. Co myśli, tym się staje." (Mahatma Gandhi) 

"Boję się świata bez wartości, bez wrażliwości, bez myślenia. Świata, w którym wszystko jest możliwe. Ponieważ wówczas najbardziej możliwe jest zło. (Ryszard Kapuściński)

"Porządkowanie świata - sztuka kulinarna"

 Krzysztof Roguski "Kucharz"

Kucharz krojąc dziś cebule,

Niebotyczne znosił bóle.

W drobne krojąc je kosteczki,

Co rusz sięgał po chusteczki,

Bo przy ostrych cięciach paru

Nos go kręcił od kataru

I po chwili cały w łzach

Płacząc kroił: ciach, ciach, ciach!

Ledwie z jedną skończył męki

Już kolejną brał do ręki.

A następna już leżała

I na kolej swą czekała.

Więc zaczynał znów zabawę

Ocierając łzy rękawem

I w chusteczki smarcząc nos

Skroił cebul cały stos.

 

Sztuka kulinarna to umiejętność przygotowywania jedzenia w sposób smaczny, pożywny, estetyczny; kulinaria zaś to ogół zagadnień związanych z potrawami (np. potrzebne produkty do przygotowywania określonych posiłków). W różnych regionach świata, zależnie od dostępności źródeł pożywienia i wielowiekowej tradycji wykształciły się różne zwyczaje kulinarne.

Każdy człowiek ma nieco inne spojrzenie na kwestie żywieniowe, w zależności od wyniesionych z domu rodzinnego przyzwyczajeń, własnych zainteresowań związanych z omawianym zagadnieniem, filozofią życia i poznawania kultury własnego narodu i kultur innych nacji, prowadzonych eksperymentów kulinarnych, itp. W zależności od przyjętych priorytetów preferencje kulinarne w różnych kuchniach będą nieco inne.

Moje preferencje kulinarne zawierają się w hasłach: szybko, smacznie, tanio, dietetycznie - oraz - kuchnia polska,  kuchnia regionalna. Praktykę w żywieniu i gotowaniu rozpoczynałam od wdrożenia procedur kulinarnych wyniesionych z domu rodzinnego.

Jak organizuję przygotowywanie posiłków, aby były smaczne, zdrowe, tanie, przygotowane na czas, estetycznie podane, sprawnie zakończone?

- posiadam sprawdzone receptury posiłków (podręczny zeszyt z przepisami), 

- mam listę ulubionych sezonowych dań, których przygotowanie nie zajmuje dużo czasu,

- mam dobrze przygotowane miejsca do przechowywania i obróbki artykułów spożywczych,

- robię tygodniowe planowanie posiłków i gromadzę odpowiednio wcześnie potrzebne produkty,

- staram się w rozkładzie tygodniowym ująć wszystkie niezbędne do dobrego funkcjonowania organizmu produkty i zachowywać proporcje ich użycia,

- tworząc posiłki najczęściej bazuję na recepturach tradycyjnych dań polskich i regionalnych,

- systematycznie przeglądam czasopismo kulinarne "100 rad Przepisy i diety",

- mam wypracowany system pracy w mojej kuchni ( standardy, rutyny),

- mam wyznaczony czas pracy w kuchni, 

- mam obmyślone sposoby podawania posiłków i niezbędne akcesoria do estetycznego serwowania dań,

- zakończenie procesu konsumpcyjnego odbywa się płynnie, zgodnie z przyjętym scenariuszem (każda osoba odkłada oczyszczone z resztek talerze i sztućce na wyznaczone miejsca, według asortymentu),

- mam osobistą kontrolę nad przebiegiem konsumpcji i doprowadzeniem do końca każdego procesu likwidacyjnego.

Kuchnia wymaga wiedzy, praktyki, zaangażowania, doskonalenia przepisów i procedur, czuwania nad świeżością produktów, itp. Rola osoby prowadzącej kuchnię jest trudna, ale znakomicie usprawnia funkcjonowanie domu i jest doceniana przez domowników. Satysfakcja gospodyni-kucharki płynie ze sprawnego i świadomego poruszania się w materii sztuki kulinarnej. Wymaga krytycznego i selektywnego podejścia do wszystkiego, co wiąże się z jedzeniem, produktami, sposobem podawania posiłków, estetyką miejsca i zachowaniem higieny w kuchni. Warto do roli codziennie podchodzić sumiennie, krytycznie, selektywnie i odpowiedzialnie.

Myśli do przeanalizowania:

"Przyjemność brzucha jest podstawą i korzeniem wszelkiego dobra." (Epikur)

"Od czasu wynalezienia sztuki kulinarnej, ludzie jedzą dwa razy więcej niż wymaga od nich tego natura." (Benjamin Franklin)

"Nie ma na świecie bardziej szczerej miłości niż miłość do jedzenia." (George Bernhard Shaw)

"Taka zawsze była moja rada: ucz się gotować, a więc próbuj nowych przepisów, wyciągaj wnioski z własnych błędów, bądź nieustraszona i przede wszystkim miej z tego zabawę! (Julia Child) 

"Porządkowanie świata - mowa przedmiotów"

 Zbigniew Herbert "Przedmioty"

Przedmioty martwe są zawsze w porządku i nic im niestety

nie można zarzucić. Nie udało mi się nigdy zauważyć krzesła,

które przestępuje z nogi na nogę, ani łóżka, które staje dęba.

Także stoły, nawet kiedy są zmęczone, nie odważą się przyklęknąć.

Podejrzewam, że przedmioty robią to ze względów wychowawczych,

aby wciąż nam przypominać naszą niestałość.     

 

Żyjemy w otoczeniu przedmiotów - tych zastanych i tych gromadzonych - lub wymienianych - w ciągu życia. Do niektórych przywiązaliśmy się bardziej, do innych mniej; niektóre podlegają ciągłej rotacji. Zwykle nie zastanawiamy się nad mową, wymową i  historią przedmiotów, które nas otaczają, ale warto to uczynić w przekonaniu, że ma to  sens.

Porządkowanie świata to nowe spojrzenie na przedmioty z naszego otoczenia. Jak można na nie popatrzeć?

- że są ładne, nieładne, funkcjonalne, o wartości sentymentalnej, niepotrzebne,

- że opowiadają historię domostwa, historię lokalną, historię przemian cywilizacyjnych,

- że ułatwiają życie codzienne, przetwarzanie natury, zdobywanie pożywienia, podróżowanie,

- że mają swoje nazwy i pełnią określone funkcje, do wykonywania których są przeznaczone,

- że opisują określony okres historyczny,

- że mają określone ceny, cechy, kształty, kolory, wielkości, wymogi przechowywania i konserwacji,

- że mogą być rekwizytami do snucia opowieści o ludziach, o życiu codziennym, społecznym, gospodarczym, kulturowym,  

- że można, a może nawet trzeba, je znać/poznać - wiedzieć coś o ich budowie i zalecanym sposobie obsługi,

- że warto znać historię ich powstania, istnienia, twórcę, producenta,

- że warto (na ich podstawie) stworzyć historię swojego życia rodzinnego w kontekście bieżącym i historycznym... .

 

Porządkowanie świata to porządkowanie przedmiotów z otoczenia. Jak można je grupować? Oto propozycja:

- na przedmioty opisujące osobistą historię,

- na przedmioty opisujące świat własnych marzeń, wyobrażeń, pragnień,

- na przedmioty, z którymi mamy określone skojarzenia,

- na przedmioty, z którymi łączą nas pewne emocje powstałe w czasie ich użytkowania,

- na przedmioty, które miały przełomowe znaczenie dla życia rodziny?

- na przedmioty, które, mimo upływu lat, są nadal użytkowane?

- na przedmioty, z którymi związane są określone, znane nam lub bliskie osoby,

- na przedmioty, które opisują nasze życie zawodowe.

Spróbujmy "wykonać" za pomocą fotografii przedmiotów własny życiorys, a zobaczymy, że opis ten będzie ciekawy, inny, bardziej odkrywczy.
Spróbujmy zgromadzić pod każdym zdjęciem przedmiotu słowa, które są naszymi skojarzeniami z przedmiotem z fotografii. Powstanie interesująca chmura skojarzeń.

Spróbujmy nadać tytuły zdjęciom przedmiotów i odpowiedzieć na pytanie, które z nich miały przełomowe znaczenie dla naszego życia osobistego bądź rodzinnego.

Wybierzmy przedmioty o znaczeniu sentymentalnym - one opowiedzą o osobach bliskich,  znaczących, które dobrze znaliśmy, a których już nie ma wśród żywych. 

Zaproponowane spojrzenie na przedmioty z otoczenia pozwoli nam poczuć się w centrum życiowych zdarzeń, dostrzec upływ czasu, zmianę mód, zauważyć postęp techniczny i cywilizacyjny. Przedmioty naprawdę opowiadają historie!

Myśli do przeanalizowania:   

"...losy przedmiotów są równie ciekawe, jak ludzkie. I równie tragiczne." (Wiesław Myśliwski)

"Przedmioty są jak lustra, w których obserwujemy proces naszego przemijania." (Bruce Chatwin)

"Dlaczego uważamy, że przedmioty opowiedzą myśli używających je ludzi lepiej, niż są w stanie wypowiedzieć je sami ludzie?" (Jacek Dukaj)

"Małżeństwo doprowadza do tego, że ludzie zaczynają traktować siebie nawzajem jak przedmioty, będące ich własnością, a nie jak wolne osoby." (Albert Einstein)                                              

"Porządkowanie świata - obserwacja przyrody"

 Władysława Dorszewska "Piękno przyrody"

 Pięknie jest na naszej ziemi,

tyle drzew, ptaków, zieleni.

Spójrz tylko na łąkę,

jej barwy w oczach się mienią.

Wysoko, pod błękitem nieba

skowronki śpiewają,

rolnikom przy pracy w polu

życie umilają.

Gdzie znajdziesz piękniejsze pejzaże,

jak nie w naszym kraju?

Ci, którzy je pokochali

zawsze tu wracają.

 

 Uważna obserwacja przyrody budzi "codzienne zdumienie". Tyle rzeczy nowych, dotychczas nie widzianych; tyle organizmów żywych - zachwycających, zadziwiających, wartych obejrzenia i poznania; tyle obrazów niezwykłego piękna, serwowanych w czasie trwania czterech pór roku (możliwych do obejrzenia w blasku słońca, w deszczu, we mgle, o poranku, o świcie, o zmroku); tyle ciekawych miejsc na ziemi do odwiedzenia; tyle dzieł ludzkiej twórczości (wykonanych na przestrzeni wieków) do poznania... . 

Zdobywanie wiedzy o przyrodzie odbywa się w czasie trwania ludzkiego życia - zawsze, gdy tylko towarzyszy nam ciekawość poznawcza, zainteresowanie, wola gromadzenia informacji przyrodniczych (o tym, co się dzieje w przyrodzie w tym momencie; co zmienia się okresowo; co odkryliśmy przypadkowo; co nas zadziwiło, zaskoczyło, zmartwiło, ucieszyło). 

Natura w swej olbrzymiej różnorodności może wydawać się chaotyczna, nieprzewidywalna i zagrażająca ludzkiej egzystencji.

Jak porządkowanie wiedzy o przyrodzie porządkuje nasz świat?

- systematyzując wiedzę o przyrodzie wydaje nam się, że panujemy nad naturą, a przynajmniej nie stoimy wobec niej bezradni,   

- to, co oswoimy i nazwiemy staje się nam bliskie, zrozumiałe i znajduje miejsce oraz znaczenie w naszej świadomości,

- świat przyrody poprzez swoją cykliczność potwierdza istnienie porządku w naturze,

- w porządkowaniu przyrody wykorzystujemy pewne, przyjęte przez nas kryteria, które pomagają ustalać relacje między obiektami, budować struktury i zależności,

- dokonywanie klasyfikacji staje się równocześnie źródłem informacji o sobie i otaczającym świecie przyrody,

- obserwacje przyrody sprzyjają dostrzeganiu praw, procesów i zależności rządzących światem natury - dzięki spostrzeżeniom i pozyskanej wiedzy lepiej rozumiemy przyrodę, mamy dla niej większy szacunek i respekt,

- wiedza, spostrzeżenia i doświadczenia nakazują nam konieczność życia zgodnie z prawami natury (umiejętne korzystanie z dobrodziejstw i bogactw przyrody, unikanie zniszczeń i destrukcji).

Kontakt z przyrodą służy zdrowiu psychicznemu: daje poczucie zdrowia, zadowolenia, szczęścia; pozwala na odkrywanie sensu życia; zapewnia równowagę systemowi regulacji emocji; skłania do aktywności na świeżym powietrzu. I co najważniejsze: wyposaża w wiedzę o przyrodzie, a ona -wiedza - powoduje świadome, rozumne współdziałanie z naturą tak, aby obie strony - i ludzie i natura - czerpały wzajemne korzyści, nie powodowały zniszczeń, szkód, strat.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              Cytaty do przeanalizowania:

"Jeżeli nie jesteś zdolny widzieć więcej ponad to, co widzialne, nie możesz zobaczyć niczego." (Ruth Bernhard)

"Kiedy Twoje oczy są inne, cały świat jest inny. Ponieważ nie chodzi o świat, lecz o Twój sposób patrzenia. Chodzi o Twoje  podejście do świata. Twoje nastawienie jest Twoim światem." (OSHO)

"Choćbyśmy cały świat przemierzyli w poszukiwaniu Piękna, nie znajdziemy go nigdzie, jeżeli nie nosimy go w sobie." (Ralph Waldo Emerson)

"Artysta to także obserwator." (Dorota Terakowska)

"Jaka jest różnica pomiędzy obserwatorem a gapiem? Ten pierwszy robi notatki." (Allan Pease)

 

"Porządkowanie świata - podróże sentymentalne"

Roberto Juarroz ***
 tłum. Krystyna Rodowska

Podróż obraca się czasem ku wnętrzu
a tam natrafia na wszystkie podróże
wyryte w przeszłości
także te do których nigdy nie doszło

A wtedy odkrywamy że jakaś inna podróż
dojrzewała w nas potajemnie
a teraz nas wciąga i zabiera
tam gdzie niby się nie wybieraliśmy

Podróże spełnione i podróże niespełnione
są tylko pretekstem i matrycą
dla podróży co nie zna zmęczenia i chwili przybycia
i wymyśla wciąż dla siebie wędrowca
a także trasę i metę 

Podróżować to jeździć, wojażować, zmieniać miejsce pobytu. Przesłankami do wyboru celów podróży mogą być: człowiek, jego kultura i twórczość; rodzina i wspomnienia z nią związane; miejsca ważne historycznie i geograficznie; cmentarze jako miejsca pochówku ludzi bliskich, zasłużonych dla nas, kraju, historii; ludzie różnych umiejętności, pasji, talentów; codzienność człowieka prostego, itp.
Podróże sentymentalne zawierają pierwiastek uczuciowy, przybliżają nas do osób z naszego kręgu zainteresowań, pomagają odkrywać znaczenie wątków religijnych, folklorystycznych i narodowych w życiu codziennym ludzi; nastawione są na poznawanie historii i kultury różnych środowisk i kraju ojczystego; pozwalają wspólnie z bliskimi i znajomymi przeżywać radości, troski, sukcesy, porażki.

Podróże sentymentalne mogą być różnotematyczne, np.:
- w poszukiwaniu siebie i własnej tożsamości,
- w poszukiwaniu historii rodzinnej,
- w poszukiwaniu sensu życia,
- śladami wydarzeń z czasu II wojny światowej,
- wyprawa do świata książek i zabawek z dzieciństwa,
- wyprawa do świata sztuki współczesnej,
- wyprawa do krainy czasu minionego (skanseny, muzea),
- wyprawa do świata twórczości (np. malarskiej, fotograficznej) z ostatnich kilku lat czy ostatniego wieku, itp.

Rezultaty podróży sentymentalnych:
- zbieranie przeżyć i doświadczeń w bezpośrednich kontaktach międzyludzkich,
- poznawanie własnych korzeni i wzmacnianie własnej tożsamości,
- przekraczanie progu tego, co nie zostało opisane i jest niewyrażalne,
- poszukiwanie prawdy w naturalnych okolicznościach i uwarunkowaniach różnych zdarzeń,
- poznawanie kultury materialnej i niematerialnej wyodrębnionego środowiska (środowisk),
- dostrzeganie normalności, swojskości, tajemniczości miejsca/miejsc,
- konfrontacja wyobrażeń z rzeczywistością,
- swobodne łączenie się z rodziną, przyjaciółmi i znajomymi z tego samego kręgu kulturowego,
- pielęgnowanie odmienności kulturowej w obrębie swojej grupy etnicznej,
- dostrzeganie przenikania się różnych elementów kulturowych w poznawanych środowiskach (obyczaje, poglądy, idee, prądy artystyczne),
- zaspokajanie ciekawości poznawczej i dążenie do integracji duchowej z ludźmi swojego kręgu kulturowego,
- dostrzeganie podobieństw i różnic kulturowych; akceptacja inności, odmienności, różnorodności.

Podróże to piękne widoki, tajemnica nieznanego, zmęczenie, wolność, ciekawość poznawcza i cały bagaż informacji, spostrzeżeń, wrażeń i doznań z bezpośrednich kontaktów międzyludzkich prowokujących myślenie o tym, co jest wartością, co jest ważne, co najważniejsze, co ulotne, niezdefiniowane, niedostrzegalne, przemijające. Ciągle aktualne jest powiedzenie: "Podróże kształcą". Dodam: podróże kształcą wszechstronnie i porządkują nasz świat i nasze myślenie wszechstronnie.

Myśli do przeanalizowania:
"Zbieraj wspomnienia." (Chief Seattle)
"Podróżujemy nie po to, aby uciec przed życiem, ale aby życie nam nie uciekło." (Anonim)
"Cel podróży nigdy nie jest miejscem, ale nowym spojrzeniem na sprawy." (Henry Miller)
"Największym osiągnięciem jest być sobą w świecie, który nieustannie próbuje z ciebie uczynić kogoś innego." (Ralph Waldo Emerson)

"Porządkowanie świata - potrzeby"

Marcin Urban "Podróż przez życie"

Niejeden myśli, biegnąc przez życie,
że dobrze jest się znaleźć na szczycie,

lecz gdy zapyta się alpinistę
to zaraz staje się oczywiste,
że choć już bolą nieludzko nogi
szczyt to dopiero połowa drogi...

podobnie w życiu - choć szczyt jest celem,
czasu się spędza na nim niewiele... 

Potrzebą nazywamy odczucie braku czegoś, co jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu i psychiki ludzkiej.

Potrzeby ludzkie według klasyfikacji Abrahama H. Maslowa wyglądają następująco :
- potrzeby fizjologiczne (np. pragnienie zaspokojenia głodu, snu),
- potrzeby bezpieczeństwa (np. pragnienie życia, stałej pracy),
- potrzeby przynależności (np. do grupy, do klasy, do rodziny) i miłości (przyjaźni),
- potrzeby uznania i szacunku (np. pragnienie akceptacji, niezależności),
- potrzeby poznawcze (wiedzy, rozumienia, kształcenia),
- potrzeby estetyczne (pragnienie poczucia piękna),
- potrzeby samorealizacji (pragnienie wykorzystania własnego potencjału umysłowego).

Zagadnienie ludzkich potrzeb jest zjawiskiem bardzo obszernym. Warto się nim zainteresować,  poznać tematykę potrzeb i spojrzeć na siebie przez pryzmat zgromadzonej wiedzy.Warto wiedzieć o sobie dużo, bo świadomość siebie pozwala prowadzić świadome życie, a ono - w tym wymiarze - niesie możliwość wpływania na to, co chcemy docelowo przeżyć, uzyskać, osiągnąć.

Jak porządkujemy świat pod kątem potrzeb?
- dokonujemy analizy wewnętrznej: określamy co chcemy osiągnąć, co lubimy, na czym nam zależy, do czego mamy predyspozycje, jakie mamy możliwości osobowe i finansowe,
- dokonujemy analizy zewnętrznej: poznajemy problemy, potrzeby i zasoby środowiska lokalnego i próbujemy się w tym środowisku odnaleźć,
- dokonujemy łącznej analizy - wewnętrznej i zewnętrznej - i ustalamy, gdzie jesteśmy, jakie mamy możliwości i zasoby. Ważna jest w tym umiejętność wnikliwego obserwowania siebie i otoczenia oraz umiejętność dostosowywania własnych potrzeb do osobistych możliwości realizacyjnych oraz do potrzeb i możliwości realizacyjnych środowiska lokalnego.
Zasobami w realizacji potrzeb są: faktyczny stan posiadania materialnego (mieszkanie, dostęp do materiałów i potrzebnego sprzętu), nasz potencjał fizyczny i psychiczny, dostęp do wiedzy (oraz chęć korzystania z jej ustaleń), dostęp do środków finansowych, a także nasza innowacyjność, styl pracy, zaangażowanie, niezależność, efektywność, lokalizacja, możliwość pracy w zespole.

W takim - dość precyzyjnym i szczegółowym oglądzie - nasz świat wydaje się bardziej zrozumiały. Jest zdefiniowany poprzez nasze potrzeby. Wiemy, co jest w tym świecie w zasięgu naszych możliwości, a co jawi się jako trudniej dostępne. Hierarchizujemy więc potrzeby, ustalamy priorytety, zbieramy siły i działamy - nie zrażając się po drodze bieżącymi przeszkodami i trudnościami.


Myśli do przeanalizowania:
"Lepiej jest stworzyć coś, co inni skrytykują, niż nie stworzyć niczego i krytykować innych." (Ricky Gervais)
"But, który pasuje na jedną stopę, uwiera inną. Nie ma jednego przepisu na udane życie, który odpowiadałby każdemu." (C.G.Jung)
"Przestrzenią ducha, gdzie może on rozwinąć skrzydła, jest cisza." (Antoine de Saint-Exupery)