Joanna Porazińska "Ja"
Jedni mają stada owiec,
drudzy mają odrzutowiec
albo nawet i parowiec,
albo nie wiem co.
Ja mam dużo myśli w głowie.
O!
A ta jedna to rano wstaje,
a ta druga - wysoka jak Himalaje,
a ta trzecia taka wesołka,
że natychmiast trzeba fiknąć fikołka.
A ta czwarta gwiazdy podgląda,
a ta piąta jest okropnie mądra!
Szósta jest nieśmiała jak sarenka,
ale ciepła, serdeczna i miękka... .
A ta siódma - okropnie leniwa,
ciągle tylko w bucie palcem kiwa,
albo lubi leżeć pod sosną,
dziwiąc się, że las po niebie pływa... .
A znów inne
jak te jabłka
na drzewie,
jeszcze rosną,
jeszcze sama nic o nich nie wiem.
Filozofia to umiłowanie mądrości, systematyczne i krytyczne rozważanie bieżących problemów i idei, dążenie do całościowego poznania i zrozumienia świata oraz praw nim rządzących. (Wikipedia)
Filozofia, niezależnie od tego, czy jest to dział nazywany teorią poznania, filozofią przyrody, etyką czy metafizyką - z istoty swojej ma charakter ogólny i powszechny. Rzeczą osób bezpośrednio nią zainteresowanych na co dzień jest przenoszenie i stosowanie ogólnych stwierdzeń do tego, co indywidualne i rozwojowe.
Filozofia codzienności ułatwia poznanie człowieka w ogóle, oraz siebie samego, jako przedstawiciela gatunku - i leży na pograniczu filozofii kultury, psychologii człowieka, filozofii prawa i filozofii człowieka. Wiąże się z bieżącymi niepokojami ludzi o sprawy, wobec których są na ogół bezradni.
W swej masie społeczeństwa zastanawiają się nad swoim życiem. Indywidualnie także staramy się mieć własną filozofię życia codziennego. Obejmuje ona m.in. takie kwestie:
- istnienie człowieka jako dobro najwyższe,
- szczęście w moim rozumieniu i w moich dążeniach,
- moje marzenia i cele życiowe,
- wolność w dokonywaniu wszelkich wyborów,
- poszukiwanie prawd rządzących przemianami,
- mój system wartości, który pomoże mi tworzyć (każdego dnia) samego siebie i swoją codzienność,
- życiowe doświadczenia i płynące z nich praktyczne wnioski,
- wzorcowy model mojej osoby (cenione cechy charakteru, pożądane zachowania i reakcje uczuciowe) oraz podejmowana przeze mnie (każdego dnia) praca nad sobą,
- rozróżnianie rzeczy normalnych od nienormalnych,
- udział w życiu społecznym; moje kontakty z innymi ludźmi,
- wyzwalanie się z błędnych opinii funkcjonujących w społeczeństwie i z wadliwej hierarchii wartości,
- samodzielne myślenia i działanie - zabieganie o rozwój osobisty; codzienne, wytrwałe budowanie otaczającej rzeczywistości; wpływanie na kształt tej rzeczywistości,
- optymistyczna postawa życiowa: zadowolenie z realizacji celów; nadzieja na życiowe powodzenie; życie zgodne z powinnościami; czerpanie zadowolenia z codziennych osiągnięć.
(I:Filozofia codzienności)
Posiadanie filozofii życia codziennego pomaga świadomie widzieć otaczającą rzeczywistość i świadomie w tej rzeczywistości funkcjonować. Opisuje ona indywidualne dążenie do szczęścia oraz poszukiwanie sensu życia; uświadamia kierunek rozwoju osobistego; pozwala funkcjonować zgodnie z samym sobą oraz z osobistymi oczekiwaniami.
Do przemyślenia:
"Sens życia nikomu nie zostaje ofiarowany. Każdy musi go zdobywać i tworzyć." (Antoine de Saint-Exupery)
"Mogę być bardzo wściekły na to, czego nie mam, albo bardzo wdzięczny za to, co mam." (Nick Vujicic)
"Wiele spośród rzeczy, które możesz policzyć, nie liczą się. Wiele z tych, których policzyć nie można, naprawdę się liczą." (Albert Einstein)
"Jesteśmy tym, co w swoim życiu powtarzamy. Doskonałość nie jest jednorazowym aktem, lecz nawykiem." (Arystoteles)
"Ze świata tego każdy ma tyle, ile sobie weźmie." (Lew Tołstoj)
poniedziałek, 30 marca 2020
poniedziałek, 23 marca 2020
"Porządkowanie świata - dom"
Grażyna Chrostowska "Mały pokoik"
dla Kasi
Maleńki Twój pokoik
Cały pobielany, w wąskim okienku kwiaty,
Obrazki święte sprzed laty,
Wszystkie w rameczkach drewnianych
I wszystko na jednej ścianie.
Na prostym krzyżyku różaniec,
A w kącie na stole zioła
I w buteleczce woda święcona.
Wszystko to "Boska Opieka".
Mała jest Twoja izdebka,
W której wciąż czeka
Wierne serce człowieka.
Na co dzień nie zastanawiamy się nad tym, jak ważny jest w naszym życiu dom (bo go mamy, bo jest nam w nim dobrze, bo nas izoluje od świata, bo nabieramy w nim sił do walki o realizację celów codziennych ...). A naprawdę jego wartość jest bezcenna. Stabilizuje naszą codzienność, warunkuje normalność. Należy więc o niego dbać organizując go tak, by był dla nas przyjazny, zrozumiały, logiczny, spełniał wymogi bezpieczeństwa, estetyki i ułatwiał normalne, codzienne funkcjonowanie.
Jak go uporządkować?
- wyeliminować wszystkie przedmioty, które są zniszczone, które są niepotrzebne, i których nie lubimy,
- przeglądnąć wszystkie domowe schowki i szuflady pod kątem ich zawartości i dokonać tematycznej segregacji zgromadzonych tam rzeczy (np. tylko biżuteria, tylko nakrycia głowy, szaliki i rękawiczki),
- wyeksponować rzeczy, przedmioty, które nas cieszą, dają nam radość i poczucie przyjemności,
- posegregować szpargały zgodnie z przesłaniem: lubię ład, porządek, harmonię, praktycyzm,
- opisać schowki,
- zaprowadzić czystość w przestrzeni domowej,
- konsekwentnie, każdego dnia, przestrzegać swoich ustaleń dotyczących przechowywania rzeczy w miejscach dla nich wyznaczonych,
- panować nad sobą, swoimi myślami i projektami,
- być wytrwałym i zaangażowanym w codzienność,
- świadomie patrzeć na świat - wykrywać zależności między zdarzeniami, prawa natury, ustalać normy zgodnego funkcjonowania z otaczającym światem.
Z tak uporządkowanej przestrzeni domowej powinien płynąć następujący wniosek: kontrolujemy rzeczywistość, układamy wszystkie posiadane rzeczy według własnych spostrzeżeń, zasad, z rozpoznania własnych potrzeb, z własnej organizacji życia, własnej estetyki i wrażliwości. A o to właśnie w "urządzaniu" najważniejszego dla nas otoczenia chodzi.
Do przemyślenia:
"Dom jest takim miejscem, do którego zawsze zostaniesz wpuszczony, kiedy zapukasz do drzwi." (Stephen King)
"Nie możemy kochać domu, który nie ma swego oblicza, i w którym kroki są pozbawione sensu." (Antoine de Saint-Exupery)
"Nasza miłość zaczyna się we własnym domu i niemal zawsze kończy się tam, gdzie się zaczęła." (Adam Smith)
"Życie jest podróżą, która prowadzi do domu." (Herman Mellville)
dla Kasi
Maleńki Twój pokoik
Cały pobielany, w wąskim okienku kwiaty,
Obrazki święte sprzed laty,
Wszystkie w rameczkach drewnianych
I wszystko na jednej ścianie.
Na prostym krzyżyku różaniec,
A w kącie na stole zioła
I w buteleczce woda święcona.
Wszystko to "Boska Opieka".
Mała jest Twoja izdebka,
W której wciąż czeka
Wierne serce człowieka.
Na co dzień nie zastanawiamy się nad tym, jak ważny jest w naszym życiu dom (bo go mamy, bo jest nam w nim dobrze, bo nas izoluje od świata, bo nabieramy w nim sił do walki o realizację celów codziennych ...). A naprawdę jego wartość jest bezcenna. Stabilizuje naszą codzienność, warunkuje normalność. Należy więc o niego dbać organizując go tak, by był dla nas przyjazny, zrozumiały, logiczny, spełniał wymogi bezpieczeństwa, estetyki i ułatwiał normalne, codzienne funkcjonowanie.
Jak go uporządkować?
- wyeliminować wszystkie przedmioty, które są zniszczone, które są niepotrzebne, i których nie lubimy,
- przeglądnąć wszystkie domowe schowki i szuflady pod kątem ich zawartości i dokonać tematycznej segregacji zgromadzonych tam rzeczy (np. tylko biżuteria, tylko nakrycia głowy, szaliki i rękawiczki),
- wyeksponować rzeczy, przedmioty, które nas cieszą, dają nam radość i poczucie przyjemności,
- posegregować szpargały zgodnie z przesłaniem: lubię ład, porządek, harmonię, praktycyzm,
- opisać schowki,
- zaprowadzić czystość w przestrzeni domowej,
- konsekwentnie, każdego dnia, przestrzegać swoich ustaleń dotyczących przechowywania rzeczy w miejscach dla nich wyznaczonych,
- panować nad sobą, swoimi myślami i projektami,
- być wytrwałym i zaangażowanym w codzienność,
- świadomie patrzeć na świat - wykrywać zależności między zdarzeniami, prawa natury, ustalać normy zgodnego funkcjonowania z otaczającym światem.
Z tak uporządkowanej przestrzeni domowej powinien płynąć następujący wniosek: kontrolujemy rzeczywistość, układamy wszystkie posiadane rzeczy według własnych spostrzeżeń, zasad, z rozpoznania własnych potrzeb, z własnej organizacji życia, własnej estetyki i wrażliwości. A o to właśnie w "urządzaniu" najważniejszego dla nas otoczenia chodzi.
Do przemyślenia:
"Dom jest takim miejscem, do którego zawsze zostaniesz wpuszczony, kiedy zapukasz do drzwi." (Stephen King)
"Nie możemy kochać domu, który nie ma swego oblicza, i w którym kroki są pozbawione sensu." (Antoine de Saint-Exupery)
"Nasza miłość zaczyna się we własnym domu i niemal zawsze kończy się tam, gdzie się zaczęła." (Adam Smith)
"Życie jest podróżą, która prowadzi do domu." (Herman Mellville)
wtorek, 17 marca 2020
"Porządkowanie świata - epidemia, pandemia"
"Szanuj zdrowie należycie,
Bo jak umrzesz, stracisz życie."
(Aleksander Fredro)
Choroba zakaźna COVID-19, wywołana przez koronawirusa SARS-CoV-2 pojawiła się w grudniu ub. roku w Wuhan w środkowych Chinach i stała się wielkim zagrożeniem dla życia ludzi - szczególnie osób starszych. Występuje już prawie na całym świecie. Przenosi się drogą kropelkową i wskutek masowego przemieszczania się ludzi, można się nią łatwo zarazić w czasie kontaktów międzyosobowych.
Opanowanie tego zagrożenia nie jest łatwe, ale rządy wszystkich krajów podejmują stosowne działania ograniczające roznoszenie się choroby i obejmujące leczenie rozpoznanych przypadków w oparciu o zgromadzoną wiedzę i racjonalną ocenę problemu.
Rozpoczęto od informacji o wirusie, sposobach unikania zakażenia i sposobach ograniczania infekcji w warunkach domowych. Przede wszystkim higiena rąk (ich częste mycie wodą i mydłem) i unikanie bliskich kontaktów z innymi osobami - bezpieczna odległość to 1,5 -2 m. Poinformowano o objawach choroby oraz o tym, jak i gdzie zgłaszać podejrzenie choroby (droga telefoniczna i mailowa; korzystanie z porad i zaleceń służb zobowiązanych do pomocy chorym i odpowiedzialnych za leczenie ludzi chorych).
Kolejne decyzje służb państwowych:
- ogłoszenie stanu zagrożenia epidemicznego,
- zamknięcie żłobków, przedszkoli, szkół, uczelni,
- zamknięcie granic państwa oraz transportu międzynarodowego lotniczego i kolejowego,
- zamknięcie barów, restauracji, teatrów, kin itp.,
- całkowity zakaz zgromadzeń, ograniczenie przemieszczania się osób i obrotu produktów,
- zorganizowanie w biurach pracy zdalnej,
- apel o wychodzenie z domów tylko wtedy, gdy to konieczne,
- apel o samopomoc sąsiedzką w czasie trwania epidemii.
- obowiązkowa 2-tygodniowa kwarantanna po przyjeździe z miejsc o wysokiej zachorowalności.
Czego uczą nas wszelkie klęski żywiołowe?
- zbiorowej odpowiedzialności za siebie nawzajem,
- samodyscypliny,
- przestrzegania ustaleń ogólnopaństwowych przyjętych na czas zagrożenia epidemicznego: (stosowanie środków ostrożności, obowiązkowa kwarantanna, unikanie skupisk ludzkich),
- szacunku dla służb i osób niosących pomoc ludziom w potrzebie,
- otwartości na potrzeby innych,
- pokory,
- samoświadomości i poważnego traktowania zagrożeń,
- solidarności,
- priorytetyzowania podejmowanych każdego dnia działań.
Uwaga: w czasie wszelkiego rodzaju klęsk żywiołowych należy bezwzględnie stosować się do wytycznych służb odpowiedzialnych za program walki z groźnymi dla życia ludzi i społeczeństw zagrożeniami. W tym czasie bardzo liczy się zbiorowe i solidarne działanie !!!
Do przemyślenia:
"Czy to nie smutne, że większość ludzi musi zachorować, żeby zdać sobie sprawę z cudowności życia." (Jostein Gaarder)
"Choroba jest klasztorem, który ma swoją regułę, swoją ascezę, swoją ciszę i swoje natchnienia." (Albert Camus)
"Zdrowie jest najpierwszym darem, uroda drugim, a bogactwo trzecim." (Platon)
"Starość to szpital, który przyjmuje wszystkie choroby." (przysłowie niemieckie)
"Tylko w chorobie ceni się zdrowie."
Bo jak umrzesz, stracisz życie."
(Aleksander Fredro)
Choroba zakaźna COVID-19, wywołana przez koronawirusa SARS-CoV-2 pojawiła się w grudniu ub. roku w Wuhan w środkowych Chinach i stała się wielkim zagrożeniem dla życia ludzi - szczególnie osób starszych. Występuje już prawie na całym świecie. Przenosi się drogą kropelkową i wskutek masowego przemieszczania się ludzi, można się nią łatwo zarazić w czasie kontaktów międzyosobowych.
Opanowanie tego zagrożenia nie jest łatwe, ale rządy wszystkich krajów podejmują stosowne działania ograniczające roznoszenie się choroby i obejmujące leczenie rozpoznanych przypadków w oparciu o zgromadzoną wiedzę i racjonalną ocenę problemu.
Rozpoczęto od informacji o wirusie, sposobach unikania zakażenia i sposobach ograniczania infekcji w warunkach domowych. Przede wszystkim higiena rąk (ich częste mycie wodą i mydłem) i unikanie bliskich kontaktów z innymi osobami - bezpieczna odległość to 1,5 -2 m. Poinformowano o objawach choroby oraz o tym, jak i gdzie zgłaszać podejrzenie choroby (droga telefoniczna i mailowa; korzystanie z porad i zaleceń służb zobowiązanych do pomocy chorym i odpowiedzialnych za leczenie ludzi chorych).
Kolejne decyzje służb państwowych:
- ogłoszenie stanu zagrożenia epidemicznego,
- zamknięcie żłobków, przedszkoli, szkół, uczelni,
- zamknięcie granic państwa oraz transportu międzynarodowego lotniczego i kolejowego,
- zamknięcie barów, restauracji, teatrów, kin itp.,
- całkowity zakaz zgromadzeń, ograniczenie przemieszczania się osób i obrotu produktów,
- zorganizowanie w biurach pracy zdalnej,
- apel o wychodzenie z domów tylko wtedy, gdy to konieczne,
- apel o samopomoc sąsiedzką w czasie trwania epidemii.
- obowiązkowa 2-tygodniowa kwarantanna po przyjeździe z miejsc o wysokiej zachorowalności.
Czego uczą nas wszelkie klęski żywiołowe?
- zbiorowej odpowiedzialności za siebie nawzajem,
- samodyscypliny,
- przestrzegania ustaleń ogólnopaństwowych przyjętych na czas zagrożenia epidemicznego: (stosowanie środków ostrożności, obowiązkowa kwarantanna, unikanie skupisk ludzkich),
- szacunku dla służb i osób niosących pomoc ludziom w potrzebie,
- otwartości na potrzeby innych,
- pokory,
- samoświadomości i poważnego traktowania zagrożeń,
- solidarności,
- priorytetyzowania podejmowanych każdego dnia działań.
Uwaga: w czasie wszelkiego rodzaju klęsk żywiołowych należy bezwzględnie stosować się do wytycznych służb odpowiedzialnych za program walki z groźnymi dla życia ludzi i społeczeństw zagrożeniami. W tym czasie bardzo liczy się zbiorowe i solidarne działanie !!!
Do przemyślenia:
"Czy to nie smutne, że większość ludzi musi zachorować, żeby zdać sobie sprawę z cudowności życia." (Jostein Gaarder)
"Choroba jest klasztorem, który ma swoją regułę, swoją ascezę, swoją ciszę i swoje natchnienia." (Albert Camus)
"Zdrowie jest najpierwszym darem, uroda drugim, a bogactwo trzecim." (Platon)
"Starość to szpital, który przyjmuje wszystkie choroby." (przysłowie niemieckie)
"Tylko w chorobie ceni się zdrowie."
poniedziałek, 9 marca 2020
"Porządkowanie świata - ekonomia"
Przysłowia polskie:
"Oszczędnością i pracą ludzie się bogacą."
"Mądrością i pracą narody się bogacą."
"Grosz do grosza, a będzie kokosza."
Ekonomia to nauka społeczna analizująca i opisująca produkcję, dystrybucję oraz konsumpcję dóbr.
Znaczenie terminu słowa "porządek" pokrywa się ze znaczeniem terminu słowa "ład" i oznacza szczególnie wysoki stopień wewnętrznej harmonii, jedności, dobra. (Wikipedia)
Ekonomiczny porządek świata można opisać, jak niżej:
- Porządek dzisiejszego świata wyznaczany jest przez rozum. Świat jest jeden i jeden jest język świat ten opisujący.
- Ekonomia mogła pojawić się dopiero wraz z racjonalną i ciągłą organizacją życia gospodarczego (w celu pomnażania dóbr), z wolną siłą roboczą i z kapitalistyczną gospodarką rynkową.
- Na podstawie racjonalnych przesłanek ludzie mogą świadomie i celowo podejmować decyzje najlepszego lub właściwego działania. W ten sposób mogą panować nad rzeczywistością: wszystko, co tworzą, powinno stanowić przemyślany wytwór ich ludzkiego umysłu. Rozum potrzebny jest i musi być wykorzystywany również w tworzeniu reguł działania i w projektowaniu instytucji społeczno-politycznych. Ludzie podejmując racjonalne decyzje ekonomiczne kierują się zasadą własnych korzyści i mają pełne informacje o sytuacji gospodarczej w interesującym im obszarze działań.
- "Niewidzialna ręka rynku" oznacza zagadkowy proces: niezależni uczestnicy rynku, kierujący się własnymi interesami, bez odgórnego kierowania, wytwarzają stan równowagi rynkowej. W systemie rynkowym ceny służą do skoordynowania równowagi pomiędzy podmiotami posiadającymi rozproszone prywatne informacje.
- Ludzka natura przejawia się w zachowaniach i jest nastawiona jest zarazem na siebie i na innych.
- Racjonalność ekonomiczna musi być widziana z perspektywy racjonalności funkcjonowania systemu jako całości. W związku z tym istnieje konieczność ujęcia rzeczywistości gospodarczej w prawne ramy wyrażające interes społeczeństwa obywatelskiego jako całości. Rozpatrywanie zjawisk w perspektywie celowościowej dotyczy trzech podstawowych sfer: celowości i racjonalności przyrody, celowości i racjonalności postępowania pojedynczego człowieka oraz racjonalności stworzonego dzięki ludzkiej racjonalności porządku społecznego.
(I, Adam Smith - 5 razy o racjonalności w ekonomii)
Myśli do przeanalizowania:
"Osobliwym zadaniem ekonomii jest pokazanie ludziom, jak mało w istocie wiedzą o tym, co w ich mniemaniu da się zaprojektować." (Friedrich August von Hayek)
"Sztuka ekonomii polega na tym, by spoglądać nie tylko na bezpośrednie, ale i na odległe skutki danego działania czy programu,; by śledzić nie tylko konsekwencje, jakie dany program ma dla jednej grupy, ale jakie przynosi wszystkim." (Henry Hazlitt)
"Uważam, że ekonomia jest nauką moralną..., zajmuje się introspekcją i wartościami..., zajmuje się motywami, oczekiwaniami i psychologicznymi niepewnościami." (John Maynard Keynes)
piątek, 24 stycznia 2020
"Porządkowanie świata - wiara i religia"
Czesław Miłosz "Wiara"
Wiara jest wtedy, kiedy ktoś zobaczy
Listek na wodzie, albo krople rosy
I wie, że one są, bo są konieczne.
Choćby się oczy zamknęło, marzyło,
Na świecie będzie tylko to, co było,
A liść uniosą dalej wody rzeczne.
Wiara jest także, jeżeli ktoś zrani
Nogę kamieniem i wie, że kamienie
Są po to, żeby nogi nam raniły.
Patrzcie, jak drzewo rzuca długie cienie,
I nasz, i kwiatów cień pada na ziemię:
Co nie ma cienia, istnieć nie ma siły.
Są na świecie różne religie i różne wierzenia: katolicyzm, protestantyzm, islam, buddyzm, hinduizm... . Religie te powstały z potrzeby ludzi i służą kształtowaniu duchowości człowieka (życie według określonych zasad, wyznawanie określonych wartości, dążenie do nagrody w niebie).
Religia porządkuje ludzki świat, bo:
- realizuje podstawową potrzebę człowieka: daje poczucie bezpieczeństwa (każdy człowiek chce wierzyć, że nie jest na świecie sam; że są Siły Wyższe, które sprawują nad nim opiekę, strzegą go od złego i pomagają mu w przezwyciężaniu trudności),
- określa zasady poprawnego życia: najważniejsze kategorie moralno-etyczne zawarte są w przykazaniach,
- jest wyznacznikiem moralności; mówi, co dobre, a co złe,
- eksponuje wartości: dobro, piękno, miłość, przyjaźń, szacunek dla drugiego człowieka,
- pomaga w pokonywaniu lęku przed śmiercią,
- zaspokaja potrzebę porządku (w tym - szeroko rozumianego porządku świata),
- ułatwia podejmowanie decyzji,
- nadaje sens ludzkiemu istnieniu i życiu,
- określa obszar wolności człowieka.
- znajduje się centrum ludzkiego myślenia i życia,
- uczy pięknego przeżywania radości i dodaje sił w momentach smutku i przygnębienia,
- integruje wiernych, daje im możliwość wzajemnego wspierania się w chwilach radosnych i trudnych.
Wiara jest zazwyczaj przekazywana z pokolenia na pokolenie i dostępna każdemu człowiekowi (bez względu na pochodzenie, wykształcenie, status społeczny, kolor skóry, itp.) Sprzyja pracy nad sobą, motywuje do aktywności i rozwoju. Pomaga w pokonywaniu lęków i ograniczeń.
Cytaty do przemyślenia:
"Jedynie wierząc we własną nieśmiertelność, człowiek może uchwycić prawdziwe znaczenie istnienia na ziemi." (Fiodor Dostojewski)
"Boga czuje serce, nie rozum. Oto, co jest wiara: Bóg dotykalny dla serca, nie dla rozumu." (Blaise Pascal)
"Przeciwności uczą pobożności." (przysłowie łacińskie)
"Bóg jest radością. Dlatego przed swój dom wystawił słońce." (Franciszek z Asyżu)
Wiara jest wtedy, kiedy ktoś zobaczy
Listek na wodzie, albo krople rosy
I wie, że one są, bo są konieczne.
Choćby się oczy zamknęło, marzyło,
Na świecie będzie tylko to, co było,
A liść uniosą dalej wody rzeczne.
Wiara jest także, jeżeli ktoś zrani
Nogę kamieniem i wie, że kamienie
Są po to, żeby nogi nam raniły.
Patrzcie, jak drzewo rzuca długie cienie,
I nasz, i kwiatów cień pada na ziemię:
Co nie ma cienia, istnieć nie ma siły.
Są na świecie różne religie i różne wierzenia: katolicyzm, protestantyzm, islam, buddyzm, hinduizm... . Religie te powstały z potrzeby ludzi i służą kształtowaniu duchowości człowieka (życie według określonych zasad, wyznawanie określonych wartości, dążenie do nagrody w niebie).
Religia porządkuje ludzki świat, bo:
- realizuje podstawową potrzebę człowieka: daje poczucie bezpieczeństwa (każdy człowiek chce wierzyć, że nie jest na świecie sam; że są Siły Wyższe, które sprawują nad nim opiekę, strzegą go od złego i pomagają mu w przezwyciężaniu trudności),
- określa zasady poprawnego życia: najważniejsze kategorie moralno-etyczne zawarte są w przykazaniach,
- jest wyznacznikiem moralności; mówi, co dobre, a co złe,
- eksponuje wartości: dobro, piękno, miłość, przyjaźń, szacunek dla drugiego człowieka,
- pomaga w pokonywaniu lęku przed śmiercią,
- zaspokaja potrzebę porządku (w tym - szeroko rozumianego porządku świata),
- ułatwia podejmowanie decyzji,
- nadaje sens ludzkiemu istnieniu i życiu,
- określa obszar wolności człowieka.
- znajduje się centrum ludzkiego myślenia i życia,
- uczy pięknego przeżywania radości i dodaje sił w momentach smutku i przygnębienia,
- integruje wiernych, daje im możliwość wzajemnego wspierania się w chwilach radosnych i trudnych.
Wiara jest zazwyczaj przekazywana z pokolenia na pokolenie i dostępna każdemu człowiekowi (bez względu na pochodzenie, wykształcenie, status społeczny, kolor skóry, itp.) Sprzyja pracy nad sobą, motywuje do aktywności i rozwoju. Pomaga w pokonywaniu lęków i ograniczeń.
Cytaty do przemyślenia:
"Jedynie wierząc we własną nieśmiertelność, człowiek może uchwycić prawdziwe znaczenie istnienia na ziemi." (Fiodor Dostojewski)
"Boga czuje serce, nie rozum. Oto, co jest wiara: Bóg dotykalny dla serca, nie dla rozumu." (Blaise Pascal)
"Przeciwności uczą pobożności." (przysłowie łacińskie)
"Bóg jest radością. Dlatego przed swój dom wystawił słońce." (Franciszek z Asyżu)
niedziela, 19 stycznia 2020
"Porządkowanie świata - kalendarze"
Maria Terlikowska "Kalendarz pełen radości"
"kalendarz pełen radości"
Nowy Rok. Dwa krótkie słowa -
i wszystko będzie od nowa:
styczeń, luty i marzec.
Bałwanki, sanki, sasanki,
ciepły wiatr wydmie firanki -
i już się wiosna pokaże.
Powróca ptaki z południa,
las się rozśpiewa jak lutnia:
kwiecień, maj -
dwa pachnące miesiące.
A potem stanie przed domem
czerwiec z koszykiem poziomek,
czerwiec promieni jak słońce.
A lipiec przysiądzie na lipie,
miodowym kwiatem posypie,
zapachnie żniwem i żytem.
Potem nad sadem rozbłyśnie
sierpień rumiany jak wiśnie,
sierpień okryty błękitem.
Srebrny od nitek pajęczych,
wrzesień dzwonkami zadźwięczy:
- Dzieci, już pora do szkoły!
Ech, pora kolorowa,
błyszcząca, kasztanowa,
październik, październik wesoły!
Listopad - wiatr jak latawiec
i biały szron na murawie
i chmury śniegiem pachnące.
Grudzień z choinka i w szubie.
Lubię choinkę i grudzień, lubię
cały rok - wszystkie miesiące!
Kalendarze porządkują świat porządkując czas. Stworzenie pierwszych kalendarzy przypisuje się Babilończykom i Egipcjanom. Kalendarze ich były związane z bóstwami. Status boski przypisywano także władcom krajów - a sprawujący władzę, w pewnym momencie, wykorzystali ten status dla własnych potrzeb, i zamiast kierować się naturą, zaczęli wyznaczać rytm życia poddanych, wskazywać im święta i istotne daty.
Historycznie występowały różne kalendarze:
- kalendarz Majów - stworzony w XV w.p.n.e. i miał postać koła, funkcjonował z rytmem natury (260 dni i 13 pełni księżyca);
- kalendarz chiński - związany ze znakami zodiaku innymi niż nasze, zwracał uwagę na księżyc, jego fazy i ich znaczenie dla życia na ziemi;
- kalendarz juliański - stworzony 1.01.45 r.p.n.e., w Polsce obowiązywał do 1582 r.;
- kalendarz gregoriański - wprowadzony przez papieża Grzegorza XIII w 1582 r., obowiązuje w większości krajów do dziś.
Kalendarz gregoriański, choć jest bardziej precyzyjny niż większość stosowanych rachub czasu, to wbrew pozorom, nie jest najdokładniejszy. Palma pierwszeństwa w tym względzie znajduje się po stronie stosowanego przez prawosławny kościół kalendarza neojuliańskiego. Nazywany "nowym wschodnim kalendarzem" cechuje się najmniejszą różnicą rozbieżności czasowej między rokiem kalendarzowym, a rzeczywistym czasem obiegu Słońca przez Ziemię.
Na koniec wspomnieć jeszcze trzeba o powstających współcześnie (na bazie kalendarza gregoriańskiego), różnorodnych kalendarzach tematycznych: reklamowych, wspomnieniowych, ściennych, biurowych, książkowych, fotograficznych, artystycznych, itp. Wszystkie one pomagają nam odnaleźć się w upływającym bezpowrotnie czasie, zapobiegać jego marnotrawstwu, planować obowiązki i przyjemności. Bez kalendarzy nie wyobrażamy sobie uporządkowanego i twórczego życia i widzenia świata.
(Opracowano na podstawie: Internet: Krótka historia kalendarza; Kto wynalazł kalendarz?)
Oto cytaty - mogące być przydatne w 2020 roku. Są spostrzeżeniami ludzi obserwujących świat i życie (ukierunkowują myślenie; wskazują, co w życiu ważne i niezmienne):
"Twój czas jest ograniczony, więc nie marnuj go na bycie kimś, kim nie jesteś." (Steve Jobs)
"Bądź wdzięczny za to, co masz, a będziesz miał tego więcej. Jeśli koncentrujesz się na tym, czego nie masz, nigdy nie będziesz miał wystarczająco dużo." (Oprah Winfrey)
"Nigdy nie rezygnuj z celu tylko dlatego, że osiągnięcie go wymaga czasu. Czas i tak upłynie." (H.Jackson Brown JR)
"Do dzisiaj kobieta, która potrafi sama zagnieść ciasto na makaron zgodnie z zasadami tej sztuki, cieszy się powszechnym szacunkiem i uznaniem - i nie mają na to wpływu dziejowe zmiany." (Sophia Loren)
"Istota wspomnień polega na tym, że nic nie przemija." (Elias Canetti)
"kalendarz pełen radości"
Nowy Rok. Dwa krótkie słowa -
i wszystko będzie od nowa:
styczeń, luty i marzec.
Bałwanki, sanki, sasanki,
ciepły wiatr wydmie firanki -
i już się wiosna pokaże.
Powróca ptaki z południa,
las się rozśpiewa jak lutnia:
kwiecień, maj -
dwa pachnące miesiące.
A potem stanie przed domem
czerwiec z koszykiem poziomek,
czerwiec promieni jak słońce.
A lipiec przysiądzie na lipie,
miodowym kwiatem posypie,
zapachnie żniwem i żytem.
Potem nad sadem rozbłyśnie
sierpień rumiany jak wiśnie,
sierpień okryty błękitem.
Srebrny od nitek pajęczych,
wrzesień dzwonkami zadźwięczy:
- Dzieci, już pora do szkoły!
Ech, pora kolorowa,
błyszcząca, kasztanowa,
październik, październik wesoły!
Listopad - wiatr jak latawiec
i biały szron na murawie
i chmury śniegiem pachnące.
Grudzień z choinka i w szubie.
Lubię choinkę i grudzień, lubię
cały rok - wszystkie miesiące!
Kalendarze porządkują świat porządkując czas. Stworzenie pierwszych kalendarzy przypisuje się Babilończykom i Egipcjanom. Kalendarze ich były związane z bóstwami. Status boski przypisywano także władcom krajów - a sprawujący władzę, w pewnym momencie, wykorzystali ten status dla własnych potrzeb, i zamiast kierować się naturą, zaczęli wyznaczać rytm życia poddanych, wskazywać im święta i istotne daty.
Historycznie występowały różne kalendarze:
- kalendarz Majów - stworzony w XV w.p.n.e. i miał postać koła, funkcjonował z rytmem natury (260 dni i 13 pełni księżyca);
- kalendarz chiński - związany ze znakami zodiaku innymi niż nasze, zwracał uwagę na księżyc, jego fazy i ich znaczenie dla życia na ziemi;
- kalendarz juliański - stworzony 1.01.45 r.p.n.e., w Polsce obowiązywał do 1582 r.;
- kalendarz gregoriański - wprowadzony przez papieża Grzegorza XIII w 1582 r., obowiązuje w większości krajów do dziś.
Kalendarz gregoriański, choć jest bardziej precyzyjny niż większość stosowanych rachub czasu, to wbrew pozorom, nie jest najdokładniejszy. Palma pierwszeństwa w tym względzie znajduje się po stronie stosowanego przez prawosławny kościół kalendarza neojuliańskiego. Nazywany "nowym wschodnim kalendarzem" cechuje się najmniejszą różnicą rozbieżności czasowej między rokiem kalendarzowym, a rzeczywistym czasem obiegu Słońca przez Ziemię.
Na koniec wspomnieć jeszcze trzeba o powstających współcześnie (na bazie kalendarza gregoriańskiego), różnorodnych kalendarzach tematycznych: reklamowych, wspomnieniowych, ściennych, biurowych, książkowych, fotograficznych, artystycznych, itp. Wszystkie one pomagają nam odnaleźć się w upływającym bezpowrotnie czasie, zapobiegać jego marnotrawstwu, planować obowiązki i przyjemności. Bez kalendarzy nie wyobrażamy sobie uporządkowanego i twórczego życia i widzenia świata.
(Opracowano na podstawie: Internet: Krótka historia kalendarza; Kto wynalazł kalendarz?)
Oto cytaty - mogące być przydatne w 2020 roku. Są spostrzeżeniami ludzi obserwujących świat i życie (ukierunkowują myślenie; wskazują, co w życiu ważne i niezmienne):
"Twój czas jest ograniczony, więc nie marnuj go na bycie kimś, kim nie jesteś." (Steve Jobs)
"Bądź wdzięczny za to, co masz, a będziesz miał tego więcej. Jeśli koncentrujesz się na tym, czego nie masz, nigdy nie będziesz miał wystarczająco dużo." (Oprah Winfrey)
"Nigdy nie rezygnuj z celu tylko dlatego, że osiągnięcie go wymaga czasu. Czas i tak upłynie." (H.Jackson Brown JR)
"Do dzisiaj kobieta, która potrafi sama zagnieść ciasto na makaron zgodnie z zasadami tej sztuki, cieszy się powszechnym szacunkiem i uznaniem - i nie mają na to wpływu dziejowe zmiany." (Sophia Loren)
"Istota wspomnień polega na tym, że nic nie przemija." (Elias Canetti)
niedziela, 12 stycznia 2020
"Porządkowanie świata - zegary"
Ewa Kozyra Pawlak "Tik - tak"
Czy czas płynie żabką?
Czy może motylkiem?
Czy czas można czasem
zatrzymać na chwilkę?
Czasem czas nas goni,
a czasem ucieka.
Gryzie zębem czasu,
drwi sobie z człowieka.
A gdzie ten czas mieszka?
Najpewniej w zegarze.
Słychać go jak tyka,
może się pokaże?
Czas to wielkość fizyczna, którą można mierzyć z bardzo dużą dokładnością.
Dzieje mierzenia czasu to trzy główne epoki:
-epoka przepływu ciągłego, polegała na przepływie substancji ciekłej lub sypkiej (umożliwiała mierzenie czasu także pod nieobecność Słońca oraz w nocy), trwała do ok. 1360 r.;
-epoka kontroli nierezonansowej, zakończyła się skonstruowaniem zegara wahadłowego w 1656 r.;
-epoka kontroli rezonansowej trwa do dziś, a jej efektem stało się skonstruowanie zegara kwarcowego w 1927 roku oraz zegara atomowego w 1955 roku.
Wcześniej, długo przed epoką przepływu ciągłego używano zegarów słonecznych.
(w: K.M.Borkowski "Zmierzyć nieuchwytne")
Zegary służą do mierzenia i wskazywania czasu dla różnych potrzeb i różnych dziedzin życia:
- w astronomii (zegary astronomiczne, zegary atomowe),
- w życiu codziennym (zegary domowe, budziki, minutniki, zegarki, zegary wieżowe, zegary dworcowe, itp.),
- w sporcie (stopery, zegary szachowe),
- w nawigacji i żeglarstwie (chronometry, zegary wachtowe),
- w urządzeniach samoczynnych ( zegary systemowe komputerów, programatory pralek, itp.),
- jako włączniki i wyłączniki (zamek czasowy). (w: Wikipedia)
Przed pojawieniem się czasomierzy ludzie żyli w rytmie wyznaczanym przez wschody i zachody słońca, a długość godziny różniła się w zależności od miejsca i pory roku.
Zegar dobowy, odmierzający czas podzielony na godziny jednakowej długości, zrewolucjonizował sposób mierzenia czasu w życiu codziennym.
Ludzkość zapożyczyła ideę ustalonego porządku dnia, regulowanego upływem godzin jednakowej długości, od średniowiecznych mnichów. Był to konieczny warunek rozwoju społecznego i zapowiedź późniejszego rozwoju norm życia oraz sposób sztucznego wprowadzenia dyscypliny rządzącej uprzemysłowionym społeczeństwem. Zegar stał się "totalitarnym nadzorcą" i wywarł na ludzi przemożny wpływ, rozbudzając w nich instynkt społeczny. (w:Norman Davies "Jak upowszechnienie zegarów zrewolucjonizowało ludzkie życie?)
Do przemyślenia:
"Bije zegar godziny, my wtedy mawiamy: 'Jak ten czas szybko mija!' - a to my mijamy." (Stanisław Jachowicz)
"Zegar i kalendarz nie powinny przesłaniać faktu, że każda chwila życia jest cudem i tajemnicą." (Robin Sharma)
"Nie wierzcie zegarom - czas wymyślił je dla zabawy." (Wojciech Bartoszewski)
"Zegar zawsze tyka. Niekiedy po prostu go nie słyszysz, ale czasem dźwięk jest bardzo wyraźny." (David Levithan)
Czy czas płynie żabką?
Czy może motylkiem?
Czy czas można czasem
zatrzymać na chwilkę?
Czasem czas nas goni,
a czasem ucieka.
Gryzie zębem czasu,
drwi sobie z człowieka.
A gdzie ten czas mieszka?
Najpewniej w zegarze.
Słychać go jak tyka,
może się pokaże?
Czas to wielkość fizyczna, którą można mierzyć z bardzo dużą dokładnością.
Dzieje mierzenia czasu to trzy główne epoki:
-epoka przepływu ciągłego, polegała na przepływie substancji ciekłej lub sypkiej (umożliwiała mierzenie czasu także pod nieobecność Słońca oraz w nocy), trwała do ok. 1360 r.;
-epoka kontroli nierezonansowej, zakończyła się skonstruowaniem zegara wahadłowego w 1656 r.;
-epoka kontroli rezonansowej trwa do dziś, a jej efektem stało się skonstruowanie zegara kwarcowego w 1927 roku oraz zegara atomowego w 1955 roku.
Wcześniej, długo przed epoką przepływu ciągłego używano zegarów słonecznych.
(w: K.M.Borkowski "Zmierzyć nieuchwytne")
Zegary służą do mierzenia i wskazywania czasu dla różnych potrzeb i różnych dziedzin życia:
- w astronomii (zegary astronomiczne, zegary atomowe),
- w życiu codziennym (zegary domowe, budziki, minutniki, zegarki, zegary wieżowe, zegary dworcowe, itp.),
- w sporcie (stopery, zegary szachowe),
- w nawigacji i żeglarstwie (chronometry, zegary wachtowe),
- w urządzeniach samoczynnych ( zegary systemowe komputerów, programatory pralek, itp.),
- jako włączniki i wyłączniki (zamek czasowy). (w: Wikipedia)
Przed pojawieniem się czasomierzy ludzie żyli w rytmie wyznaczanym przez wschody i zachody słońca, a długość godziny różniła się w zależności od miejsca i pory roku.
Zegar dobowy, odmierzający czas podzielony na godziny jednakowej długości, zrewolucjonizował sposób mierzenia czasu w życiu codziennym.
Ludzkość zapożyczyła ideę ustalonego porządku dnia, regulowanego upływem godzin jednakowej długości, od średniowiecznych mnichów. Był to konieczny warunek rozwoju społecznego i zapowiedź późniejszego rozwoju norm życia oraz sposób sztucznego wprowadzenia dyscypliny rządzącej uprzemysłowionym społeczeństwem. Zegar stał się "totalitarnym nadzorcą" i wywarł na ludzi przemożny wpływ, rozbudzając w nich instynkt społeczny. (w:Norman Davies "Jak upowszechnienie zegarów zrewolucjonizowało ludzkie życie?)
Do przemyślenia:
"Bije zegar godziny, my wtedy mawiamy: 'Jak ten czas szybko mija!' - a to my mijamy." (Stanisław Jachowicz)
"Zegar i kalendarz nie powinny przesłaniać faktu, że każda chwila życia jest cudem i tajemnicą." (Robin Sharma)
"Nie wierzcie zegarom - czas wymyślił je dla zabawy." (Wojciech Bartoszewski)
"Zegar zawsze tyka. Niekiedy po prostu go nie słyszysz, ale czasem dźwięk jest bardzo wyraźny." (David Levithan)
Subskrybuj:
Posty (Atom)