poniedziałek, 5 października 2020

"Porządkowanie świata - miejsce zamieszkania"

Czesław Janczarski "Moje miasteczko"

 

Kocham moje miasteczko

położone nad rzeczką.

Rzeczka w słońcu się mieni,

a miasteczko w zieleni.

Znam tu wszystkich,

każdego dorosłego i dziecko.

I mnie też wszyscy znają

w moim małym miasteczku.   

 

Zarówno miasto, jak i wieś to miejsca i przestrzenie, w których toczy się ludzkie życie. Ludzie tworzą i zagospodarowują swoje miejsca zamieszkania. Nadają zasiedlonym przestrzeniom znaczenie rodzinne, gospodarcze, kulturalne, handlowe, przemysłowe, itp. Oddzielają przestrzeń prywatną od publicznej, indywidualną od wspólnej. Utrzymują łączność ze światem zewnętrznym -  przyjmują docierające do nich informacje i wysyłają od siebie różne wiadomości i komunikaty. Zagospodarowanie przestrzeni to wprowadzanie określonego porządku w przestrzeni trwałej (np.w budownictwie), pół trwałej (np. w urządzeniu wnętrza własnego domu), nieformalnej (np. w kontaktach międzyludzkich, zachowywaniu dystansu społecznego, itp.).

Ludzie na ogół zachowują się podobnie w podobnych przestrzeniach, niezależnie od swoich cech indywidualnych. Konkretne miejsca skłaniają ludzi do konkretnych zachowań.

Rozwojowe znaczenie dla ludzi z różnych środowisk mają podróże. Ludzie dostrzegają dzięki nim różnorodność otoczenia i stworzonej w odwiedzanych środowiskach kultury. Pozwala im to szerzej patrzeć na świat i życie.

Podróże zaś mają sens tylko wtedy, gdy istnieje dom, do którego można zawsze wrócić. Z domem wiążą się takie pojęcia, jak: stałość, bezpieczeństwo, zakorzenienie, przynależność, więzi rodzinne, rodzina jako ośrodek norm, obyczajów i wartości, kultura codziennego życia i bycia, interakcje społeczne z otoczeniem.

Miejsce zamieszkania powinno więc wyzwalać w nas troskę o to szczególne dla nas miejsce. Powinniśmy wykazywać aktywność pro-rozwojową, a więc dostrzegać mechanizmy sprzyjające rozwojowi życia mieszkańców i te, które utrudniają postęp, wprowadzają stagnację czy nawet regres. Powinniśmy też angażować się w zbiorowe dyskusje środowiskowe, wypracowujące najlepsze rozwiązania dla naszej życiowej przestrzeni. Zbiorowe działania zawsze najbardziej sprzyjają optymalnym rozwiązaniom.

Myśli do przeanalizowania: 

"Zawsze się wydaje, że w innym miejscu będzie lepiej." (Antoine de Saint-Exupery)

"O przeszłości nie można zapomnieć, bez względu na to, gdzie jesteś." (Gillian Shields)

"(...) dobrze być z przyjaciółmi; dobrze być tam, gdzie człowiek ma swoje miejsce (...), dobrze mieć swoją bezpieczną przystań, do której zawsze można wrócić." (Stephen King) 

"Miejsce, które nazywamy domem, trudno wycenić." (Sharon Sala) 

niedziela, 27 września 2020

"Porządkowanie świata - codzienne rutyny"

 Ewa Lipska ***


Kurz wdziera się wszędzie

Świetny naśladowca istnienia

Dopasowuje się z łatwością do każdego kształtu

Każda wklęsłość czy wypukłość jest mu bliska

Kurz mistrz szarości ciszy spokoju

Bliski przyjaciel alergii na wszystko

Kochanek pajęczyn w nierozerwalnym z nimi uścisku

Codzienny towarzysz mej roli - gospodyni domowej z odkurzaczem w ręku,

jakby zaklinaczem kłębiących się wyroków

Codzienna z nim walka przegrana

Włazi drzwiami i oknami, jak natrętny petent - w jakiej sprawie?

Wytrwale z dostojną lekkością i gracją

jak puszek opada na wszystko, co skrzętnie ukrywam przed światem

na wszystko co bliskie i kochane

Zbratany z czasem

Jedyna pozostałość tego co było...

Każdy dzień składa się z czynności porządkowych, obowiązkowych i rozwojowych. Wszystkie należy zaprojektować tak, by znaleźć na nie czas, mieć poczucie, że wykonywane działania mają sens, odbywają się w sposób płynny, kontrolowany, spójny, zsynchronizowany z porządkiem dnia innych domowników i eliminują niepożądane straty czasu w ciągu doby.

W znacznej części wykonywane zadania i obowiązki są powtarzalne - wykonujemy je każdego dnia, mniej więcej o tej samej porze i mniej więcej w podobnej kolejności. Warto te spostrzeżenia ująć w szablon i nadać działaniom charakter jasny, zrozumiały, przejrzysty, ułatwiający domownikom normalne funkcjonowanie w ciągu każdego uporządkowanego dnia. Warunek: należy sumiennie przestrzegać ustalonego i przyjętego porządku dnia. W przypadku odstępstw - należy wcześniej poinformować osoby pozostające z nami w zależnościach domowych i organizacyjnych, o koniecznych bądź proponowanych zmianach.

Codzienna rutyna to projekt na siebie i domowników. Polega na uporządkowaniu codzienności własnej i domowej według własnego rozpoznania, własnej wygody i własnych potrzeb. Ma za zadanie określić rytm dnia i nadać sens wszystkiemu, co każdego dnia robimy.

Codzienna rutyna opiera się na prostocie myślenia; zdrowym rozsądku; uważności w śledzeniu własnych potrzeb i biegu życia codziennego; ma ułatwić realizowanie obowiązków rodzinnych i zawodowych, ma wskazać czas na rozwój osobisty i czas na pomoc ludziom wymagającym pomocy. 

Popatrzmy jeszcze raz z uwagą na naszą codzienność - ustalmy prawidła jej funkcjonowania. Bądźmy świadomi pozytywnych stron stosowania codziennych rutyn. Wypunktujmy także  strony negatywne, gdy tylko takie dostrzeżemy.

Myśli do przemyślenia:

"Jesteśmy tym, co w swoim życiu powtarzamy. Doskonałość nie jest jednorazowym aktem lecz nawykiem." (Arystoteles)

"Twój los zależy od Twoich nawyków." (Brian Tracy)

"Rutyna jest jak rdza." (Gabriel Garcia Marquez)

"Życie nie musi obfitować w wielkie wydarzenia. Codzienny obowiązek, prosty i niepozorny wystarczy, aby je upiększyć i uszlachetnić." (Henri Bordeaux)

 

niedziela, 20 września 2020

"Porządkowanie świata - grono przyjaciół"

 Agnieszka Hajec "Przyjaźń"

 

Mówisz do lustra a obok stoi człowiek

Podaj mu dłoń, zaufaj, opowiedz o sobie

O swoich uczuciach i swoich pragnieniach

A później

Wysłuchaj co on ma do powiedzenia

 

Gdy zgubi drogę podaj mu mapę

Wskaż znaki i drogowskazy

Naucz go jak mnie nauczyłeś

Że można żyć radością i warto marzyć

 

 Kogo uważam za przyjaciela?

- tego, kto mnie nigdy nie oszukał, ma godność i honor,

- tego, kto jest skromny, delikatny w sposobie bycia i nie ciekawski,

- tego, kto zna miarę słowa i waży wypowiadane słowa - by nie obrazić, nie dotknąć, nie zlekceważyć,

- tego, na którego zawsze mogę liczyć w potrzebie,

- tego, który pomaga mi stanąć w prawdzie o sobie,

- tego, który potrafi patrzeć trzeźwo na świat i ludzi,

- tego, który szanuje mnie i moją rodzinę,

- tego, który jest szczery, niezachłanny i niezaborczy.

Czy mam przyjaciół?

Tak, mam, choć niewielu, bo niewielu odpowiada  moim kryteriom. Tych, których mam, cenię za to bardzo - są ludźmi wielkiej dobroci, wielkiej wrażliwości, wielkiej uczciwości i wielkiej życiowej mądrości. Dzięki ich przymiotom mam zawsze pewność, że nie jestem sama; że w sytuacjach wątpliwych, trudnych, różnych mogę szczerze z nimi porozmawiać, uzyskać poradę, podpowiedź czy pomoc. Nie wyobrażam sobie bycia "samotnym żaglem na oceanie życia". Byłoby to dla mnie po prostu nie do wytrzymania. Nie o każdej jednak znajomej osobie mogę powiedzieć, że to jest mój przyjaciel. Według mnie przyjaciel to ktoś wyjątkowy, zaufany, rzetelny, wierny, prostolinijny, uczciwy.

Myśli do przeanalizowania:

"Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, kiedy nasze skrzydła zapominają, jak latać." (Antoine de Saint-Exupery)

"Nie ten przyjaciel, który współczuje, a ten kto pomaga." (Thomas Fuller)

"Krokodyle są proste. Próbują cię zabić i zjeść. Ludzie są trudniejsi. Czasem udają, że są twoimi przyjaciółmi." (Steve Irwin)

"Prawdziwa przyjaźń przychodzi wówczas, gdy cisza między dwojgiem ludzi nie jest męcząca." (Dave Tyson Gentry)

 

poniedziałek, 14 września 2020

"Porządkowanie świata - świat myśli"

 Maria Polak (Maryla) "Do Ciebie biegną moje myśli"

 

Do Ciebie biegną moje myśli,

na przekór chłodom, deszczom, mgłom.

Czy to odczuwasz? Tego nie wiem.

Wiedz, jednak one z Tobą są.

 

Mają rozjaśnić to, co ciemne.

Przytulić jeśli dzień jest zły.

Życie zbyt twarde zmiękczać nieco.

Owinąć ciepłem, dodać sił. 

 

Tylko pozytywne myślenie ma sens. Ono pozwala człowiekowi iść przez życie z podniesioną głową i realizować zamierzenia, mimo przeszkód i trudności. Sprawia, że:

- mózg produkuje więcej hormonów, a one wspomagają naturalną kreatywność, czujność i uwagę,

- organizm ma łatwość zachowania równowagi psychicznej,

- mamy pozytywne nastawienie do ludzi i życia,

- utwierdzamy się w przekonaniu, że "będzie dobrze, i wszystko ułoży się dla nas pomyślnie",

- łatwiej możemy zapanować nad stresem,

- będziemy wierzyć w swoje możliwości i podejmować kolejne wyzwania,

- będziemy skutecznie poszukiwać w sobie energii potrzebnej do rozwiązywania codziennych zadań,

- będziemy mieć większą tolerancję na ból,

- nasze ciśnienie krwi będzie pozostawać w normie.

Umysł człowieka jest tak skonstruowany, że pragnie ponad wszystko sensu, porządku i poukładania. Dąży do przerobienia, zrozumienia i oswojenia rzeczywistości, ubrania jej w harmonię i przejrzyste zasady. Jeśli myślimy pozytywnie, przyciągamy pozytywne doświadczenia oraz pozytywnie myślących ludzi. Wśród osób pozytywnie myślących łatwiej o sukcesy, pomyślność, radość, zadowolenie, humor, siły fizyczne i psychiczne. Za pozytywnym myśleniem idzie zawsze rozwój - w szerokim tego słowa znaczeniu. Chciejmy więc myśleć pozytywnie i widzieć świat w pięknych barwach, a"chcieć to móc!" Efekty pozytywnego myślenia i widzenia świata są oczekiwane, pożądane, rozwojowe.

Myśli do przeanalizowania:

"Myśl jest światem sama w sobie. Stworzyć może piekło z nieba, a niebo z piekła." (Milton)

"Umysł jest jak spadochron. Nie działa, jeśli nie jest otwarty." (Frank Zappa)

"Człowiek jest wytworem swoich myśli. Co myśli, tym się staje." (Mahatma Gandhi) 

"Boję się świata bez wartości, bez wrażliwości, bez myślenia. Świata, w którym wszystko jest możliwe. Ponieważ wówczas najbardziej możliwe jest zło. (Ryszard Kapuściński)


niedziela, 6 września 2020

"Porządkowanie świata - sztuka kulinarna"

 Krzysztof Roguski "Kucharz"

Kucharz krojąc dziś cebule,

Niebotyczne znosił bóle.

W drobne krojąc je kosteczki,

Co rusz sięgał po chusteczki,

Bo przy ostrych cięciach paru

Nos go kręcił od kataru

I po chwili cały w łzach

Płacząc kroił: ciach, ciach, ciach!

Ledwie z jedną skończył męki

Już kolejną brał do ręki.

A następna już leżała

I na kolej swą czekała.

Więc zaczynał znów zabawę

Ocierając łzy rękawem

I w chusteczki smarcząc nos

Skroił cebul cały stos.

 

Sztuka kulinarna to umiejętność przygotowywania jedzenia w sposób smaczny, pożywny, estetyczny; kulinaria zaś to ogół zagadnień związanych z potrawami (np. potrzebne produkty do przygotowywania określonych posiłków). W różnych regionach świata, zależnie od dostępności źródeł pożywienia i wielowiekowej tradycji wykształciły się różne zwyczaje kulinarne.

Każdy człowiek ma nieco inne spojrzenie na kwestie żywieniowe, w zależności od wyniesionych z domu rodzinnego przyzwyczajeń, własnych zainteresowań związanych z omawianym zagadnieniem, filozofią życia i poznawania kultury własnego narodu i kultur innych nacji, prowadzonych eksperymentów kulinarnych, itp. W zależności od przyjętych priorytetów preferencje kulinarne w różnych kuchniach będą nieco inne.

Moje preferencje kulinarne zawierają się w hasłach: szybko, smacznie, tanio, dietetycznie - oraz - kuchnia polska,  kuchnia regionalna. Praktykę w żywieniu i gotowaniu rozpoczynałam od wdrożenia procedur kulinarnych wyniesionych z domu rodzinnego.

Jak organizuję przygotowywanie posiłków, aby były smaczne, zdrowe, tanie, przygotowane na czas, estetycznie podane, sprawnie zakończone?

- posiadam sprawdzone receptury posiłków (podręczny zeszyt z przepisami), 

- mam listę ulubionych sezonowych dań, których przygotowanie nie zajmuje dużo czasu,

- mam dobrze przygotowane miejsca do przechowywania i obróbki artykułów spożywczych,

- robię tygodniowe planowanie posiłków i gromadzę odpowiednio wcześnie potrzebne produkty,

- staram się w rozkładzie tygodniowym ująć wszystkie niezbędne do dobrego funkcjonowania organizmu produkty i zachowywać proporcje ich użycia,

- tworząc posiłki najczęściej bazuję na recepturach tradycyjnych dań polskich i regionalnych,

- systematycznie przeglądam czasopismo kulinarne "100 rad Przepisy i diety",

- mam wypracowany system pracy w mojej kuchni ( standardy, rutyny),

- mam wyznaczony czas pracy w kuchni, 

- mam obmyślone sposoby podawania posiłków i niezbędne akcesoria do estetycznego serwowania dań,

- zakończenie procesu konsumpcyjnego odbywa się płynnie, zgodnie z przyjętym scenariuszem (każda osoba odkłada oczyszczone z resztek talerze i sztućce na wyznaczone miejsca, według asortymentu),

- mam osobistą kontrolę nad przebiegiem konsumpcji i doprowadzeniem do końca każdego procesu likwidacyjnego.

Kuchnia wymaga wiedzy, praktyki, zaangażowania, doskonalenia przepisów i procedur, czuwania nad świeżością produktów, itp. Rola osoby prowadzącej kuchnię jest trudna, ale znakomicie usprawnia funkcjonowanie domu i jest doceniana przez domowników. Satysfakcja gospodyni-kucharki płynie ze sprawnego i świadomego poruszania się w materii sztuki kulinarnej. Wymaga krytycznego i selektywnego podejścia do wszystkiego, co wiąże się z jedzeniem, produktami, sposobem podawania posiłków, estetyką miejsca i zachowaniem higieny w kuchni. Warto do roli codziennie podchodzić sumiennie, krytycznie, selektywnie i odpowiedzialnie.

Myśli do przeanalizowania:

"Przyjemność brzucha jest podstawą i korzeniem wszelkiego dobra." (Epikur)

"Od czasu wynalezienia sztuki kulinarnej, ludzie jedzą dwa razy więcej niż wymaga od nich tego natura." (Benjamin Franklin)

"Nie ma na świecie bardziej szczerej miłości niż miłość do jedzenia." (George Bernhard Shaw)

"Taka zawsze była moja rada: ucz się gotować, a więc próbuj nowych przepisów, wyciągaj wnioski z własnych błędów, bądź nieustraszona i przede wszystkim miej z tego zabawę! (Julia Child) 

wtorek, 25 sierpnia 2020

"Porządkowanie świata - mowa przedmiotów"

 Zbigniew Herbert "Przedmioty"

Przedmioty martwe są zawsze w porządku i nic im niestety

nie można zarzucić. Nie udało mi się nigdy zauważyć krzesła,

które przestępuje z nogi na nogę, ani łóżka, które staje dęba.

Także stoły, nawet kiedy są zmęczone, nie odważą się przyklęknąć.

Podejrzewam, że przedmioty robią to ze względów wychowawczych,

aby wciąż nam przypominać naszą niestałość.     

 

Żyjemy w otoczeniu przedmiotów - tych zastanych i tych gromadzonych - lub wymienianych - w ciągu życia. Do niektórych przywiązaliśmy się bardziej, do innych mniej; niektóre podlegają ciągłej rotacji. Zwykle nie zastanawiamy się nad mową, wymową i  historią przedmiotów, które nas otaczają, ale warto to uczynić w przekonaniu, że ma to  sens.

Porządkowanie świata to nowe spojrzenie na przedmioty z naszego otoczenia. Jak można na nie popatrzeć?

- że są ładne, nieładne, funkcjonalne, o wartości sentymentalnej, niepotrzebne,

- że opowiadają historię domostwa, historię lokalną, historię przemian cywilizacyjnych,

- że ułatwiają życie codzienne, przetwarzanie natury, zdobywanie pożywienia, podróżowanie,

- że mają swoje nazwy i pełnią określone funkcje, do wykonywania których są przeznaczone,

- że opisują określony okres historyczny,

- że mają określone ceny, cechy, kształty, kolory, wielkości, wymogi przechowywania i konserwacji,

- że mogą być rekwizytami do snucia opowieści o ludziach, o życiu codziennym, społecznym, gospodarczym, kulturowym,  

- że można, a może nawet trzeba, je znać/poznać - wiedzieć coś o ich budowie i zalecanym sposobie obsługi,

- że warto znać historię ich powstania, istnienia, twórcę, producenta,

- że warto (na ich podstawie) stworzyć historię swojego życia rodzinnego w kontekście bieżącym i historycznym... .

 

Porządkowanie świata to porządkowanie przedmiotów z otoczenia. Jak można je grupować? Oto propozycja:

- na przedmioty opisujące osobistą historię,

- na przedmioty opisujące świat własnych marzeń, wyobrażeń, pragnień,

- na przedmioty, z którymi mamy określone skojarzenia,

- na przedmioty, z którymi łączą nas pewne emocje powstałe w czasie ich użytkowania,

- na przedmioty, które miały przełomowe znaczenie dla życia rodziny?

- na przedmioty, które, mimo upływu lat, są nadal użytkowane?

- na przedmioty, z którymi związane są określone, znane nam lub bliskie osoby,

- na przedmioty, które opisują nasze życie zawodowe.

Spróbujmy "wykonać" za pomocą fotografii przedmiotów własny życiorys, a zobaczymy, że opis ten będzie ciekawy, inny, bardziej odkrywczy.
Spróbujmy zgromadzić pod każdym zdjęciem przedmiotu słowa, które są naszymi skojarzeniami z przedmiotem z fotografii. Powstanie interesująca chmura skojarzeń.

Spróbujmy nadać tytuły zdjęciom przedmiotów i odpowiedzieć na pytanie, które z nich miały przełomowe znaczenie dla naszego życia osobistego bądź rodzinnego.

Wybierzmy przedmioty o znaczeniu sentymentalnym - one opowiedzą o osobach bliskich,  znaczących, które dobrze znaliśmy, a których już nie ma wśród żywych. 

Zaproponowane spojrzenie na przedmioty z otoczenia pozwoli nam poczuć się w centrum życiowych zdarzeń, dostrzec upływ czasu, zmianę mód, zauważyć postęp techniczny i cywilizacyjny. Przedmioty naprawdę opowiadają historie!

Myśli do przeanalizowania:   

"...losy przedmiotów są równie ciekawe, jak ludzkie. I równie tragiczne." (Wiesław Myśliwski)

"Przedmioty są jak lustra, w których obserwujemy proces naszego przemijania." (Bruce Chatwin)

"Dlaczego uważamy, że przedmioty opowiedzą myśli używających je ludzi lepiej, niż są w stanie wypowiedzieć je sami ludzie?" (Jacek Dukaj)

"Małżeństwo doprowadza do tego, że ludzie zaczynają traktować siebie nawzajem jak przedmioty, będące ich własnością, a nie jak wolne osoby." (Albert Einstein)                                              

niedziela, 16 sierpnia 2020

"Porządkowanie świata - obserwacja przyrody"

 Władysława Dorszewska "Piękno przyrody"

 Pięknie jest na naszej ziemi,

tyle drzew, ptaków, zieleni.

Spójrz tylko na łąkę,

jej barwy w oczach się mienią.

Wysoko, pod błękitem nieba

skowronki śpiewają,

rolnikom przy pracy w polu

życie umilają.

Gdzie znajdziesz piękniejsze pejzaże,

jak nie w naszym kraju?

Ci, którzy je pokochali

zawsze tu wracają.

 

 Uważna obserwacja przyrody budzi "codzienne zdumienie". Tyle rzeczy nowych, dotychczas nie widzianych; tyle organizmów żywych - zachwycających, zadziwiających, wartych obejrzenia i poznania; tyle obrazów niezwykłego piękna, serwowanych w czasie trwania czterech pór roku (możliwych do obejrzenia w blasku słońca, w deszczu, we mgle, o poranku, o świcie, o zmroku); tyle ciekawych miejsc na ziemi do odwiedzenia; tyle dzieł ludzkiej twórczości (wykonanych na przestrzeni wieków) do poznania... . 

Zdobywanie wiedzy o przyrodzie odbywa się w czasie trwania ludzkiego życia - zawsze, gdy tylko towarzyszy nam ciekawość poznawcza, zainteresowanie, wola gromadzenia informacji przyrodniczych (o tym, co się dzieje w przyrodzie w tym momencie; co zmienia się okresowo; co odkryliśmy przypadkowo; co nas zadziwiło, zaskoczyło, zmartwiło, ucieszyło). 

Natura w swej olbrzymiej różnorodności może wydawać się chaotyczna, nieprzewidywalna i zagrażająca ludzkiej egzystencji.


Jak porządkowanie wiedzy o przyrodzie porządkuje nasz świat?

- systematyzując wiedzę o przyrodzie wydaje nam się, że panujemy nad naturą, a przynajmniej nie stoimy wobec niej bezradni,   

- to, co oswoimy i nazwiemy staje się nam bliskie, zrozumiałe i znajduje miejsce oraz znaczenie w naszej świadomości,

- świat przyrody poprzez swoją cykliczność potwierdza istnienie porządku w naturze,

- w porządkowaniu przyrody wykorzystujemy pewne, przyjęte przez nas kryteria, które pomagają ustalać relacje między obiektami, budować struktury i zależności,

- dokonywanie klasyfikacji staje się równocześnie źródłem informacji o sobie i otaczającym świecie przyrody,

- obserwacje przyrody sprzyjają dostrzeganiu praw, procesów i zależności rządzących światem natury - dzięki spostrzeżeniom i pozyskanej wiedzy lepiej rozumiemy przyrodę, mamy dla niej większy szacunek i respekt,

- wiedza, spostrzeżenia i doświadczenia nakazują nam konieczność życia zgodnie z prawami natury (umiejętne korzystanie z dobrodziejstw i bogactw przyrody, unikanie zniszczeń i destrukcji).

Kontakt z przyrodą służy zdrowiu psychicznemu: daje poczucie zdrowia, zadowolenia, szczęścia; pozwala na odkrywanie sensu życia; zapewnia równowagę systemowi regulacji emocji; skłania do aktywności na świeżym powietrzu. I co najważniejsze: wyposaża w wiedzę o przyrodzie, a ona -wiedza - powoduje świadome, rozumne współdziałanie z naturą tak, aby obie strony - i ludzie i natura - czerpały wzajemne korzyści, nie powodowały zniszczeń, szkód, strat.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              Cytaty do przeanalizowania:

"Jeżeli nie jesteś zdolny widzieć więcej ponad to, co widzialne, nie możesz zobaczyć niczego." (Ruth Bernhard)

"Kiedy Twoje oczy są inne, cały świat jest inny. Ponieważ nie chodzi o świat, lecz o Twój sposób patrzenia. Chodzi o Twoje  podejście do świata. Twoje nastawienie jest Twoim światem." (OSHO)

"Choćbyśmy cały świat przemierzyli w poszukiwaniu Piękna, nie znajdziemy go nigdzie, jeżeli nie nosimy go w sobie." (Ralph Waldo Emerson)

"Artysta to także obserwator." (Dorota Terakowska)

"Jaka jest różnica pomiędzy obserwatorem a gapiem? Ten pierwszy robi notatki." (Allan Pease)