"Strzec się cynizmu"

Kazimierz Przerwa-Tetmajer "Nie wierzę w nic"

Nie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie.
Wstręt mam do wszystkich czynów, drwię z wszelkich zapałów.
Posągi moich marzeń strącam z piedestałów
I zdruzgotane rzucam w niepamięci śmiecie...

Cynizm jest rodzajem postawy obronnej przyjmowanej w sytuacji dotykających nas porażek, zaskoczeń, bulwersujących działań podejmowanych przez ludzi dotychczas przez nas docenianych, uważanych za mądrych, rozsądnych, rozumnych, roztropnych, poprawnych, przyjacielskich. Zawód i szok, jakiego doznaliśmy i doznajemy z powodu zachowań tych ludzi, wywołuje w nas skrajnie negatywne uczucia, z którymi nie umiemy sobie poradzić inaczej, jak tylko przez odrzucenie i zlekceważenie wszystkiego, i wszystkich dotychczas uznawanych wartości i zasad,  i zaistnienie we "własnym, niezależnym, po swojemu uporządkowanym świecie". Groźne jest to, że jeden zawód (rozczarowanie) i związane z nim odrzucenie wartości i zasad (coraz to) rozszerza się na wszystkie inne zdarzenia i sytuacje, których jesteśmy świadkami i uczestnikami, i staje się sposobem reagowania na całą rzeczywistość, która wokół nas jest, i która wokół nas się dzieje, a także na ludzi, z którymi się kontaktujemy, i którzy tę rzeczywistość budują i kreują. Cynizm staje się z często postawą życiową - i oznacza życie po swojemu, na własny rachunek, na własny sposób, w izolacji od otoczenia i bieżących spraw. Najgorsze w nim jest to, że obdziera nas -ludzi z wrażliwości na potrzeby i problemy innych osób i całej populacji. Zachowania ludzi cynicznych nie zawierają takich ludzkich emocji, jak współczucie, pomoc drugiemu w potrzebie, troska o dalsze losy poszkodowanego, wsparcie słabszego, kibicowanie czyjemuś sukcesowi, mobilizacja w kierunku osiągnięcia jakiegoś ważnego celu, itp.

O postawę cyniczną nietrudno w obecnej sytuacji społeczno-politycznej naszego kraju, gdzie na naszych oczach odbywa się kupowanie głosów poparcia, masowa indoktrynacja, zastępowanie oczekiwanej normalności koniunkturalnymi rozgrywkami międzypartyjnymi, gdzie odbywa się lekceważenie ludzi inaczej myślących, będących w mniejszości, słabszych; gdzie rządzący prezentują bagatelizujący stosunek wobec nauczycieli i ogrywają ich na oczach całego społeczeństwa, a w Radiu Maryja słyszy się opinie, że nauczyciele mają niechętny stosunek do wychowanków, bo biorą ich za zakładników swoich finansowych żądań, itp. Źle i niekomfortowo żyje się w kraju, w którym ludzie nie mówią tego, co naprawdę myślą, ale w bieżących rozmowach dopasowują się do poglądów rozmówcy, by nie zablokować sobie wejścia na salony tych, którzy aktualnie mają władzę (gdyby możliwość sięgnięcia po władzę się pojawiła).

Na zakończenie dopowiem:
- nie możemy bezwolnie przyjmować jakichkolwiek narzucanych poglądów zanim ich wcześniej nie przeanalizujemy i nie zrozumiemy,
- nie możemy obrażać się na przytyki i zachowania osób przez nas wysoko cenionych, a teraz prezentujących myślenie, sposób bycia i zachowania, który nas zaskakują, porażają, bulwersują,
- musimy czym prędzej nauczyć się panowania nad własnymi emocjami i zamiast izolować się i być obojętnymi, postarajmy się przyjmować postawę podejmowania dialogu z tymi ludźmi (w naszej ocenie) kontrowersyjnymi. Każde wycofywanie się, wewnętrzna izolacja i prezentacja zachowań pozbawionych wrażliwości na drugiego człowieka jest groźne dla nas i dla naszego otoczenia,
- pamiętajmy: cynizm to zło, którego należy się strzec i nie wypada o tym nie wiedzieć!

Do przemyślenia:
"Cynizm to produkt wygodnictwa i bezczynności." (Bertrand Russel)
"Cynizm każe kwestionować każdą dobrą intencję, rodzi brak społecznego zaufania." (Philip Zimbardo)
"Cuda się zdarzają, przyjacielu. Ale cynizm nie pozwala ich dostrzegać." (M. J. Rose)
"Nic nie wywołuje tyle cynizmu, co wielka miłość bez wzajemności, ale też nic nie wywołuje tyle skromności." (Andre Maurois)

"Świętować Wielkanoc"

Jadwiga Zgliszewska "Zmartwychwstanie"


...rozkołysało oziminę
i triumfalne sztandary

rozzłociło kaczeńce
jak koronę zwycięstwa

rozdzwoniło skowronki
i serca na rezurekcję

rozbłękitniło niebo
nad głowami niedowiarków

otwierając szeroko Bramę Zbawienia
przez cud Wielkiej Nocy

Świętować Święta Wielkanocne to:
- znać treść i sens Zmartwychwstania,
- przeprowadzić refleksję nad swoim zachowaniem i postępowaniem,
- przypomnieć domową tradycję wielkanocną,
- zaplanować czas świąteczny kładąc akcenty na rzeczy najważniejsze (w subiektywnej ocenie),
- wykonać wiosenne porządki,
- przygotować dekorację świąteczną uwzględniając wiosenną kolorystykę i naturalne akcenty,
- przygotować świąteczne menu mając na uwadze tradycję i gusty uczestników uroczystego spotkania przy wspólnym stole,
- dostrzegać i podziwiać piękno odradzającej się przyrody,
- być człowiekiem pomocnym dla domowników, sąsiadów, otoczenia.

Do przemyślenia:
"W swojej męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystus streścił historię każdego pojedynczego człowieka i wszystkich ludzi razem, przyjmując na siebie ciężar ich nędzy i grzechów oraz pomnażając u nich możność doskonalenia się i uświęcenia." (Paweł VI)
"Miłość na wiek się nie ogląda." (Puszkin)
"Aby dojść do nieba, trzeba oderwać się od ziemi." (św. Teresa)

"Tworzyć projekty własnej aktywności"

Stowarzyszenie Domu Opieki "Złota Jesień" w Gdańsku "Jak wspaniały jest człowiek"

Jak wspaniały jest człowiek,
Myślą może przemieszczać się w czasie,
Wędrować po znanych dróżkach przeszłości,
Spotykać tych, którzy odeszli,
Przywoływać ich słowa, sytuacje, zdarzenia, 
Cieszyć się przebywaniem z nimi,
Tak, jakby nic się nie zmieniło.

Może wybiegać myślą w przyszłość.
Układać scenariusze wydarzeń,
Które mogą wystąpić, ale przecież nie muszą.
Zmieniać sny w jawę,
Osadzać marzenia w rzeczywistości,
Przesuwać zdarzenia w czasie,
Jak na taśmie filmowej.

Cudownie stworzony człowiek
Jest wyróżniony spośród wszelkiego stworzenia.

Warto mieć poczucie wielkości człowieka wśród stworzeń świata i traktować to wyróżnienie jako zobowiązanie do bycia "mądrze" aktywnym.

Czym jest aktywność?
Aktywność to istota życia. To swoista energia związana z czynem. Obejmuje zarówno działanie jak i myślenie. Jej cechą jest zmienianie rzeczywistości, a więc nieustanne regulowanie stosunku ze światem zewnętrznym. Każda aktywność to zespół ruchów i czynności w różnym stopniu i w różny sposób zorganizowanych. Bodźcami popychającymi do działania są okoliczności zewnętrzne, cechy indywidualne, braki i niedostatki, potrzeba zmiany rzeczywistości, wartości osobiste i kwestie kulturowe. Nasze zachowania uzależnione są od stanu otaczającego świata, od sytuacji życiowej każdego z nas, od naszej kondycji psychofizycznej i od naszych życiowych doświadczeń.

Czym jest "mądra aktywność"?
"Mądra aktywność" to aktywność przez nas kontrolowana. Każdy wie, że centrum wszelkiej aktywności mieści się w rozumie. Uważamy, że jesteśmy mądrzy, analizujemy, rozważamy wszystkie "za i przeciw", podejmujemy (wydaje nam się) mądre decyzje. Dostrzegamy jednakże, że często nieprzemyślane wcześniej lub nieprzemyślane do końca kwestie powodują stres, zawód i zdenerwowanie. Można tych rozterek uniknąć za sprawą wcześniejszego poszukiwania optymalnych rozwiązań. Oczywiście rzeczy nieprzewidziane zawsze zdarzać się będą, ale nie będą nas aż tak bardzo stresować i "dołować", bo towarzyszyć nam będzie świadomość i przekonanie, że zrobiliśmy wszystko, co możliwe, by sprawy szły w pożądanym kierunku i przyniosły pożądane przez nas efekty.

Po co tworzyć projekty aktywności własnej?
Tworzenie projektów to całościowe spojrzenie na temat, problem, zadanie. Aby stworzyć wizję zagadnienia potrzebne są (oprócz tematu opracowania): przedmiotowa wiedza, a więc samodzielne wykonanie pewnej (dużej i najważniejszej) pracy umysłowej, ustalenie stanu posiadania potrzebnych materiałów i wyliczenie własnych możliwości finansowych, wyznaczenie drogi dojścia do efektów końcowych, opracowanie organizacji działań i ustalenie kosztów pracy, zgromadzenie niezbędnych materiałów, określenie, kto i w jakim terminie zrealizuje zadanie, dopuszczenie możliwości wprowadzania korekt realizacyjnych w trakcie prac wykonawczych.
Przygotowywanie projektów własnej aktywności jest sposobem motywowania siebie samego do skutecznego działania, dopuszczaniem różnych punktów widzenia oraz dyskusji i poszukiwania najbardziej optymalnych możliwości rozwiązania problemów, dawaniem sobie szansy stawiania pytań i poszukiwania odpowiedzi, gromadzeniem przedmiotowej wiedzy z różnych dyscyplin naukowych, korzystaniem z dostępnej wiedzy praktycznej.
Wnioski: Jeżeli chcemy świadomie i skutecznie działać, musimy chcieć mądrze i odpowiedzialnie organizować własną aktywność. I drugi: Wszelka aktywność własna to zdolność do podejmowania wysiłku umysłowego i precyzyjnego opisywania podejmowanych tematów/zagadnień oraz gotowość ponoszenia trudów wykonawczych.

Do przemyślenia:
"Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy, ponieważ wiedza jest ograniczona." (Albert Einstein)
"Działanie pociąga za sobą koszty i ryzyko, ale o wiele mniejsze niż te, które wiążą się z wygodną biernością." (John F. Kennedy)
"Rób, co możesz w miejscu, w jakim jesteś i z tym, co masz." (Theodore Roosevelt)

"Dążyć do osiągnięcia szczytu własnych możliwości"

Ralph Waldo Emerson "Co to jest sukces?"

To śmiać się często i dużo,
zdobywać szacunek mądrych ludzi
i uczucia dzieci.
To zasługiwać na szczere uznanie
i znosić cierpliwie zdrady fałszywych przyjaciół.
To doceniać piękno
i odnajdywać w innych to, co najlepsze.
To pozostawić świat odrobinę lepszym,
czy to za sprawą zdrowego dziecka,
ogrodowej grządki
czy lepszych warunków społecznych.
To wiedzieć, że dzięki twemu istnieniu
choć jeden człowiek
będzie miał łatwiejsze życie.
Właśnie to oznacza odnieść sukces.

Jest wśród nas wiele osób, które chciałyby pracować na najwyższym poziomie swoich możliwości i osiągać sukcesy. Jak do tego punktu dojść?

Po pierwsze - przyjrzeć się sobie krytycznie sobie i ocenić, czy posiadamy cechy charakteru właściwe ludziom sukcesu, tzn.:
- pewność siebie, która sprawia, że stajemy się bardziej wiarygodni dla innych,
- znajomość celów i wytrwałe, niezmienne dążenie do ich realizacji,
- wizję efektu końcowego,
- bogatą wyobraźnię napędzającą kreatywność w obrębie założonych celów,
- zdyscyplinowanie - umiejętność gospodarowania własnym czasem,
- asertywność - wiedzę ile czasu trzeba poświęcić na pracę, a ile na rozrywkę i odpoczynek oraz świadomość kontrolowania wszelkich czynników rozpraszających,
- umiejętność nie zrażania się przeciwnościami i niepowodzeniami,
- umiejętność wyprowadzania na bieżąco wniosków i korygowania przyjętej linii postępowania,
- umiejętność poszukiwania wiedzy i potrzeba dociekliwości w rozpracowywaniu szczegółów przedmiotowych zagadnień,
- umiejętność budowania dobrych kontaktów z ludźmi i zjednywania sobie sprzymierzeńców do pracy nad podejmowanymi tematami.

Po drugie - zastanowić się, czy potrafimy racjonalnie zarządzać swoim czasem, a więc:
- umiemy pracować systematycznie i w swoim tempie,
- potrafimy delegować zagadnienia do specjalistów z określonych dziedzin,
- umiemy walczyć z nieładem wokół siebie i w pracy z komputerem,
- umiemy unikać prowadzenia wielu zadań równocześnie (wtedy żadnego nie wykonujemy w pełni i zadowalająco),
- umiemy ustalać priorytety dla zadań i czynności,
- znamy czas swojej największej produktywności w ciągu doby i wykorzystujemy go na rozwiązywanie najtrudniejszych zadań,
- umiemy dbać o swoją kondycję fizyczną i psychiczną - zapewniamy sobie ruch, sen i odpoczynek w niezbędnych dla organizmu ilościach.

Dążenie do osiągnięcia szczytu własnych możliwości to praca nad własnym charakterem i umiejętnością racjonalnego gospodarowania czasem.W powyższych kwestiach wiele możemy zmienić i nadrobić, gdy tylko będziemy mieć świadomość, co w naszym przypadku szwankuje i postaramy się z pełną determinacją zwalczać zauważone niedoskonałości w obu tych sferach.

Do przemyślenia:
"Najważniejsza rzeczą w porozumiewaniu się jest słyszeć to, czego nie powiedziano. (Anonim)
"Jeśli chcesz być tam, gdzie nigdy nie byłeś, musisz iść drogą, którą nigdy nie szedłeś. Jeśli chcesz osiągnąć to, czego nigdy nie miałeś, musisz robić to, czego nigdy nie robiłeś. (George B. Shaw)
"Doskonałość pojawia się wówczas, gdy spotykają się wielkie cele z daleko posuniętym pragmatyzmem." (Tom Peters)
"Sukces wydaje się w dużej mierze kwestią wytrwania, gdy inni rezygnują." (Wiliam Feather)

"Być tolerancyjnym na inność"

Małgorzata Wiśniewska-Koszela "Tolerancja"

Nie wiem, co to tolerancja,
zawsze tylko moja racja,
a ten, kto ma inne zdanie,
zaraz za swoje dostanie.
Trzeba wyśmiać go, ukarać,
niech się zmieni szybko, zaraz!
Niech będzie taki jak ja,
i poglądy moje ma,
i ubiera się podobnie,
głową potakuje zgodnie.
Oj, nie jesteś zbyt marudny?

Świat się stanie...szary, nudny.
Niechże każdy sobie myśli,
mówi, żyje po swojemu,
pod warunkiem, że nie robi
tym krzywdy drugiemu.

Słowo "tolerancja" pochodzi od łacińskiego "tolerare"i oznacza: cierpieć, znosić. Terminem tym opisuje się pożądany kształt zachowań wobec ludzi o innym wyglądzie, sposobie bycia, kulturze, itp. Jest to pojęcie z dziedziny moralności. Być tolerancyjnym to dać, różniącym się od nas ludziom, prawo do życia w wolności przy całej ich inności.

Postawa tolerancji wynika ze świadomości i przekonania, że świat zamieszkują ludzie różniący się między sobą - i wyglądem, i kulturą, i sposobem bycia, i wyznawaną religią - i że z tej różnorodności wynika piękno, różnobarwność i rozwój cywilizacji.
Ważnym spostrzeżeniem regulującym relacje międzyludzkie jest myśl:  "mieszkańcy Ziemi muszą nawzajem sobie pomagać, siebie szanować i siebie wspierać, bo tylko taka formuła gwarantuje spokój społeczny i zgodne współistnienie kultur". Tak rozumieją ową zgodę tylko osoby, które szanują, poważają i akceptują siebie i swoich bliskich, i które - rozumiejąc siebie i bliskich - umieją szybko i bez zakłamania, zrozumieć drugiego człowieka - inaczej wyglądającego, inaczej wierzącego, inaczej myślącego, inaczej zachowującego się i reprezentującego inną kulturę.

Wspomnieć należy jeszcze ważną rzecz: ludzkie naturalne zachowania są dyktowane dwoma współwystępującymi dążeniami. Z jednej strony dążeniem do równości między ludźmi, z drugiej - rywalizacją o palmę pierwszeństwa. Te dążenia towarzyszą każdemu człowiekowi przez całe życie - głosimy równość i - równocześnie - szukamy okazji i możliwości pokonania rywala. W tej sytuacji należy się ciągle uczyć przyzwoitych zachowań w okolicznościach wszechobecnej naturalnej kontry.

Ogólnie rzecz biorąc, zobowiązani jesteśmy tolerować: inne wyznania, wiarę, ubiór, zainteresowania, styl bycia, orientację seksualną oraz być świadomymi tego i szanować fakt, że każdy człowiek ma prawo do własnych poglądów i prawo do przekonywania innych do tego, że to on ma rację.

Czy są granice tolerancji? Oczywiście tak! Tolerancja kończy się tam, gdzie dzieje się komuś krzywda. Nie ma - i nie będzie nigdy - przyzwolenia społecznego na zachowania niosące strach, niepokój, zagrożenie, niebezpieczeństwa związane z życiem i zdrowiem ludzi. Nie ma tolerancji wobec zła, przemocy, prześladowań, wykorzystywania, gwałtów, podżegania, wojen, terroryzmu.




Do przemyślenia:
"Tolerancja staje się kryminalnym przestępstwem, gdy jest używana w stosunku do zła." (Tomasz Mann)
"Obojętność jest najłagodniejsza formą nietolerancji." (Karl Jaspers)
"Wszyscy ludzie śmieją się w tym samym języku." (przysłowie afrykańskie)

"Pamiętać o istnieniu magii słów i potęgi słów"

S. Karaszewski "Magiczne słowa trzy"

Na podwórku siedzi szpak
i do chłopca mówi tak:
"Są magiczne słowa trzy,
słowa te wnet poznasz ty.
Każde ma niezwykły dar,
każde kryje w sobie czar.

Ten kto ma oliwę w głowie,
niechaj słowa te wypowie,
a kto wodę ma w rozumie,
słów tych nigdy nie zrozumie!

Oto słowo pierwsze: "proszę",
sprzedam ci je za dwa grosze.
Drugie słowo to "przepraszam",
żal i skruchę nim ogłaszasz.

Trzecie słowo to "dziękuję",
którym wdzięczność okazujesz.
Gdy wypowiesz słowa trzy,
każde się otworzą drzwi
i na twarzach wszystkich ludzi
życzliwości uśmiech wzbudzisz.

Każdego dnia wypowiadamy wiele słów. Opisujemy nimi rzeczywistość, opowiadamy zdarzenia, wydajemy polecenia, prowadzimy konwersację. Marzeniem jest, by posiąść umiejętność wyrażania myśli w sposób precyzyjny, barwny, logiczny i z zastosowaniem bogatego słownictwa. Mile widziane jest wypowiadanie się w sposób lekki, interesujący, przyjemny dla ucha słuchacza, z akcentami żartu i humoru. Mowa i wymowa jest jednakże swego rodzaju darem niebios i nie każdy ten dar niebios otrzymał w stopniu zadowalającym. Dlatego, tak, jak w każdym innym przypadku potrzebnych umiejętności życiowych, należy kierować się mądrością zawartą w stwierdzeniu: "praca nad sobą czyni cuda".
Słowa tworzą naszą rzeczywistość. Opisują nasze myśli. Są naszym ubiorem. Są szatą, w którą każdego dnia ubieramy siebie i swoje myśli, są najprawdziwszą prawdą o nas. Powinniśmy je więc wypowiadać w sposób rozważny i kontrolowany, mając zawsze na względzie szacunek dla siebie i naszych rozmówców. Głośno wypowiadamy bowiem tylko te słowa, które wynikają z prowadzonej w myślach rozmowy z sobą.

Słowa mogą podgrzewać lub obniżać napięcie emocjonalne. Kierujmy się w rozmowach pozytywnym nastawieniem do ludzi i używajmy takich słów, które są przez każdego z nas, i w każdym miejscu, pożądane i oczekiwane: np. masz talent, jesteś piękna/y, lubię, gdy się śmiejesz, czekam na ciebie, witam cię z radością... .

Są też takie słowa, które ranią bardziej niż ostrze noża, zabijają uczucia, wyrywają bijące serce i gdy ucichną - zostawiają pustkę, niesmak, gorycz, ból, żal. Ważmy więc każde wypowiadane słowo i unikajmy tych ciężkich, trudnych, które ranią, zabijają, odzierają z godności, poniżają, lekceważą. Wypowiadanie ciężkich słów to przejaw sadyzmu, bezduszności, złośliwości, zła wypełniającego wnętrze wypowiadającego te słowa człowieka.

Słowa mają wielką moc i raz wypowiedziane zataczają coraz większe kręgi. Działają podobnie do kręgów powstających na wodzie po wrzuceniu tam kamienia. Kiedy więc mówimy coś negatywnego, wypuszczamy krąg złej energii. Jeżeli mówimy dobre słowa - wysyłamy dobrą energię i nakreślamy kręgi dobra. W życiu jednostki i społeczeństwa istnieje stałe zapotrzebowanie na dobrą energię i kręgi dobra, bo tylko one mają moc rozwojową i budującą. Starajmy się więc taką dobrą, słowną energię wysyłać i rozsyłać.

Nasz umysł staje się tym, o czym myślimy i co mówimy każdego dnia. Na bieżąco przecież układamy własne myśli we własnej głowie, według własnej logiki i własnych kryteriów. Jeżeli dialog wewnętrzny jest w większości negatywny to i wypowiedzi na zewnątrz będą najczęściej negatywne. Warto to spostrzeżenie odnieść do siebie i wyprowadzić wnioski do pracy nad sobą. Pracę tę trzeba rozpocząć jak najprędzej, bo proces jest żmudny, długotrwały i długofalowy.

Myśli do przeanalizowania i przerobienia:
"Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie. A życie było światłością ludzi." (Biblia)
"Nagość zaczyna się od twarzy, a bezwstyd od słów." (Simone de Beauvoir)
"Nie ma lustra, które by lepiej odbijało człowieka niż jego słowa." ( Juan Luis Vives)
"Mądrej głowie dość dwie słowie." (przysłowie polskie)

"Uczyć się i cenić naukę"

Czesław Miłosz "Nauka"

Wierzyć, że się jest wspaniałym
i stopniowo przekonywać się,
że się nie jest wspaniałym.
Starczy roboty na jedno ludzkie życie.

Po co się uczymy?
- by poczuć się bezpiecznie (dzięki nauce i wiedzy rodzi się poczucie, że w otaczającej rzeczywistości damy sobie radę),
- dla łatwiejszego życia ( wyższe kwalifikacje - lepsza, lżejsza praca),
- dla przyjemności (cieszymy się ze zdobytej wiedzy i lepszego rozumienia świata),
- z powodu ciekawości (chcemy wiedzieć wiele rzeczy, które nas w danym momencie interesują),
- dla poszerzania kontaktów towarzyskich (nauka jest okazją do spotykania się ludzi o podobnych zainteresowaniach i umiejętnościach),
- w celu odkrywania swoich talentów (w wielu wypadkach nie wiemy, że je posiadamy i jakich dziedzin życia dotyczą),
- w celu nabycia odporności na stres (stres towarzyszy nauce - uczymy się go w trakcie nauki oswajać oraz szukać sposobów panowania nad sobą w chwilach trudnych),
- dla podnoszenia sprawności swojego umysłu (umysł nie ćwiczony traci z czasem swoje możliwości i elastyczność),
- w celu podnoszenie pewności siebie (zasada psychologiczna: większej wiedzy i umiejętnościom towarzyszy zawsze większa pewność siebie),
- w celu kształtowania swojej osobowości (wiedza, doświadczenie i kontakty międzyludzkie modelują człowieka i budują jego tożsamość),
- w celu wdrażania się do samodzielności, obowiązkowości i punktualności ( zdobywaniu wiedzy towarzyszy planowanie czasu i jego dobre wykorzystanie).

Dlaczego należy naukę realizować przez całe życie (kształcenie ustawiczne)?
- bo świat się zmienia,
- bo zachodzą zmiany cywilizacyjne i cały czas wchodzi postęp naukowo-techniczny,
- bo świat się globalizuje,
- bo wzrastają wymagania w zakresie elastyczności i szybkiego dostosowywania się do potrzeb rynku pracy,
- bo powstają nowe zawody i wchodzą nowoczesne technologie,
- bo chcemy zaspokajać własne aspiracje,
- bo chcemy mieć możliwość realizacji własnych zainteresowań i pasji,
- bo chcemy być kompatybilni z otaczającą rzeczywistością: chcemy ją rozumieć i mieć w niej swoje miejsce i szanse.
Uczymy się indywidualnie, na kursach,w szkołach, na uczelniach, w domu, w pracy, w strukturach środowiskowych,...).
Inwestowanie w siebie poprzez podnoszenie umiejętności przekłada się na ciągłe zwiększanie kompetencji osobistych i zawodowych, na pewność siebie, na elastyczność, na kompatybilność z wymogami czasów, w których żyjemy, na spełnianie aktualnych wymogów rynkowych.
Kto wdrożył się do nauki wie, że nauka to przyjemność, a jej efekty to możliwość pełnego korzystania z dorobku cywilizacji i czerpania z tego powodu wszelakich korzyści.

Myśli do przeanalizowania:
"Wiedza jest drugim słońcem dla ludzi." (Platon)
"Nauka to pokarm dla rozumu." (Lew Tołstoj)
"Przedmiotem wiedzy nie jest to, co jest indywidualne, lecz to, co jest ogólne." (Arystoteles)
"Nauka jest jak niezmierne morze. Im więcej jej wypijesz, tym bardziej jesteś spragniony." (Stefan Żeromski)